Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Biedronki

Wielkość czcionki:

 


 

 

LOGOPEDIA 25 - 29.05.2020

LOGOPEDIA 18 - 22.05.2020

LOGOPEDIA 11 - 15.05.2020

LOGOPEDIA 4 - 8.05.2020

LOGOPEDIA 27 - 30.04.2020

LOGOPEDIA 20.04-24.04.2020

LOGOPEDIA 6.04-10.04.2020

LOGOPEDIA 30.03-3.04.2020

 LOGOPEDIA 23.03-27.03.2020


 

25 - 29.05.2020

https://drive.google.com/drive/folders/1VxKgLilELyngQ4dvk5id-gqyM2FlO42a?usp=sharing

 

18 - 22.05.2020

https://drive.google.com/drive/folders/1qEklMWOIkjRDd88TWUJ89wJNKGh0v-62?usp=sharing

 

11 - 15.05.2020

https://drive.google.com/drive/folders/1wpTaZtDbwzeDmZwAB3jc1HzWizkPa9Hp?usp=sharing

 

20 - 24.04.2020

HAPPY BIRTHDAY

23 - 27.04.2020

https://drive.google.com/drive/folders/167ykMjWef5WmHsO6YibaR9at_baccdVD?usp=sharing

 


 

25 - 29.05.2020

Pan Jezus wstępuje do nieba.

 

Poznajemy historię według podanego linku: Wniebowstąpienie Pana Jezusa. Komentarz do Ewangelii https://www.youtube.com/watch?v=SZ838zG_F6k

 

Zachęcamy Was do wspólnego śpiewania: Niebo jest w sercu mym(Diakonia Modlitwy i Tańca) – Mocni w Duchu): https://www.youtube.com/watch?v=OU6hVoYqzls

 

A teraz czas na zabawę: https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/dla-dzieci/224577-wniebowst¹pienie

 

 

 

Kochamy naszą Mamę.

 

Zapraszam Was do obejrzenia krótkiej Opowieści o życiu Maryi

https://www.youtube.com/watch?v=AoURjRhkbV0

 

Posłuchajcie słów podanej piosenki i razem zaśpiewajcie: Arka Noego – Mama Królowa: https://www.youtube.com/watch?v=LSnpQYW_44I

 

Posłuchajcie słów podanej piosenki: Piosenki w wykonaniu dzieci – Czy wy wiecie, że jesteśmy świątynią –https://www.youtube.com/watch?v=L0y8wjb6hvo

 

A teraz czas już na zabawę! Maryja – Królowa nieba i ziemi

https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/dla-dzieci/230324-maryja-królowa-nieba-i-ziemi

 

 

18 -22.05.2020

Święty Jan Paweł II. Katecheza z okazji 100. rocznicy urodzin.

https://www.youtube.com/watch?v=kpa5ZxPlhy0

 

11 - 15.05.2020

Kolorowanka Matka Boska Częstochowska do wydrukowania:
https://www.maluchy.pl/kolorowanki/kolorowanka-735-Matka-Boska-Czestochowska.html
Posłuchaj piosenki: MAŁE ANIOŁKI - MATKA BOSKA
https://www.youtube.com/watch?v=s3Ski-eVn64

4 - 8.05.2020

Witajcie Dzieci. Z okazji ostatniej niedzieli Dobrego Pasterza, proszę abyście ułożyli sami, lub przy pomocy starszej osoby puzzle oraz nauczyły się piosenki.

Puzzle:
https://puzzlefactory.pl/pl/puzzle/graj/dla-dzieci/214209-dobry-pasterz
Piosenka:
https://www.youtube.com/watch?v=vaopqbIwsR0

27 – 3.04.2020

Szanowni Rodzice, Drogie dzieci - Polecam kanał Mocni w Duchu dla dzieci w różnym wieku. Codziennie nowa transmisja.
https://www.youtube.com/watch?v=xZRVRevJRtk


A tu obrazek do wydrukowania i pokolorowania
https://www.e-kolorowanki.eu/chrzescijanskie/zmartwychwstanie-jezusa/

20 - 24.04.2020

Religia- zobaczcie drogie dzieci film o św. Faustynie Kowalskiej

https://www.youtube.com/watch?v=984Jyp65J_Y&t=4s

 

14 - 17.04.2020

https://www.youtube.com/watch?v=IcU94EeMVps

 

Zobacz Kronikę Wielkiego Tygodnia:

https://www.youtube.com/watch?v=RM6YAfIl6Z4

 

Stwórz domowe misterium – propozycja:

https://www.youtube.com/watch?v=uIbRUhnzzpA


30.03-3.04.2020

https://www.youtube.com/watch?v=w_Zu3MgPBzc&t=451s

 


Temat tygodnia: Dzień Dziecka

01.06 – 05.06.2020r.

 

Poniedziałek: „Jakie są moje prawa i obowiązki?”

https://www.youtube.com/watch?v=lFWysdCgVNg&list=PLLP6r5i3rG0C2bgjgXMP_Nt0hv3VzERp6&index=2 Rozgrzewka na dobry dzień z piosenką „Czekolada”

Jakie są moje prawa i obowiązki?” – rozmowa na temat praw i obowiązków dzieci na podstawie doświadczeń dzieci, wiersza Janusza Korczaka „Prawa dziecka” i fragmentu opowiadania „Baśń o ziemnych ludkach” Juliana Ejsmonda.

Prawa dziecka” Niech się wreszcie każdy dowie i rozpowie w świecie całym, że dziecko to także człowiek, tyle że jeszcze mały. Dlatego ludzie uczeni, którym za to należą się brawa, chcąc wielu dzieci los odmienić, stworzyli dla Was mądre prawa. Więc je na co dzień i od święta Spróbujcie dobrze zapamiętać:

  • Nikt mnie siłą nie ma prawa zmuszać do niczego, a szczególnie do zrobienia czegoś niedobrego.

  • Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi i mam prawo sam wybierać, z kim się będę bawić.

  • Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić, bić, wyzywać, i każdego mogę zawsze na ratunek wzywać.

  • Jeśli mama albo tata już nie mieszka z nami, nikt nie może mi zabronić spotkać ich czasami.

  • Nikt nie może moich listów czytać bez pytania, mam też prawo do tajemnic i własnego zdania.

  • Mogę żądać, żeby każdy uznał moje prawa, a gdy różnię się od innych, to jest moja sprawa.

Tak się tu w wiersze poukładały prawa dla dzieci na całym świecie, byście w potrzebie z nich korzystały najlepiej, jak umiecie. Dzieci – na podstawie wiersza i swoich doświadczeń – mówią, do czego mają prawo.

Obowiązki dzieci Julian Ejsmond (fragment opowiadania Baśń o ziemnych ludkach) W głębi ziemi wśród korzeni żyją sobie ziemne ludki… Ród to miły i wesoły, i potężny, choć malutki. Podczas zimy, gdy na świecie srogie mrozy i wichury, ziemne ludki zamieszkują kretowiska, mysie dziury… Ale skoro złote słonko promieniście znów zaświeci, matka – Ziemia budzi ze snu ukochane swoje dzieci. Malcy biorą się do pracy, pełni szczęścia i wesela, jeden szczotką i grzebykiem czesze złote włoski trzmiela. Drugi skrzydła chrabąszczowi myje gąbką, co ma siły. Pieszczotliwie doń przemawia: „Chrabąszczyku, ty mój miły”. Trzeci zasiadł do malarstwa: chwyta żuczki, chrząszcze, larwy i odnawia na ich szatkach świeżą farbą zblakłe barwy.

Rodzic zadaje dzieciom pytania: Gdzie żyją ziemne ludki? Matka – Ziemia budzi je wiosną, aby zabrały się do pracy. Jakie są ich obowiązki? Kogo przypominają te ziemne ludki? Czy one żyją naprawdę? Te ziemne ludki miały różne obowiązki. Jakie wy macie obowiązki w domu? Jakie są wasze obowiązki w przedszkolu? „Przeplatanka” – praca z wyprawką plastyczną str. 53. Dzieci opowiadają, co przedstawia ilustracja. Wypychają i przeplatają sznurowadło przez otwory tak, aby powstała bujak.

Wtorek: Mój dzień.

https://www.youtube.com/watch?v=XuOCaOFumNs „Che, che kule” – zabawa afrykańskich dzieci.

https://www.youtube.com/watch?v=mPqBxzs7gqU „Simmama ka” – zabawa afrykańskich dzieci

Mój dzień ” – rozmowa z dziećmi i praca plastyczna Dzieci na kartkach A4 rysują jedną czynność, która lubią wykonywać codziennie. „Dzieci z różnych zakątków świata” – praca z książką str.41. Dzieci kolorują na ilustracji piłki zgodnie z podaną instrukcją oraz kończą rysować rozpoczęty rytm.

Środa: Czy mogę kogoś odwiedzić?

https://www.youtube.com/watch?v=DEYO0J78ycw

Kwoka” – Jan Brzechwa

Jak się zachować, gdy do kogoś przychodzimy i gdy kogoś zapraszamy?” – rozmowa na temat zasad dobrego wychowania na podstawie doświadczeń dzieci i wiersza „Kwoka”.

Zestaw ćwiczeń ruchowych. – „Razem” – dzieciaki siedzą na ławeczce w rozkroku, jedno za drugim, tyłem do siebie. Pierwsze dziecko podaje górą piłkę następnemu, a ono przekazuje ją kolejnemu, aż do samego końca. Ćwiczenie należy powtórzyć kilka razy. – „Do celu” – rodzic ustawia na środku dużą piłkę. Metr lub dwa stają dzieci. Każde dziecko otrzymuje małą piłeczkę, którą stara się trafić w dużą piłkę, zabawę powtarzamy kilka razy. – „Szczur” – dzieci stoją w kręgu, rodzic wchodzi do środka i kręci skakanką dookoła własnej osi, tuż nad ziemią. Dzieci przeskakują przez skakankę. Komu się to nie uda, próbuje jeszcze raz.

Czwartek: O czym marzysz?

Jestem podróżnikiem” – nauka piosenki sł. Urszula Piotrowska Zapakuję plecak i w podróż wyruszę. Dzieci dłońmi dotykają barków i maszerują w miejscu. A dlaczego? A dlatego, bo świat poznać muszę. Zataczają rękami wielki krąg. Szlak mojej wędrówki już narysowany. Patrzą na otwartą lewą dłoń. Jedną mapkę mam dla siebie, a drugą dla mamy. Wodzą palcem wskazującym prawej ręki po wewnętrznej części lewej dłoni. Na żaglówce z kory przepłynę kałużę. Unoszą ręce do przodu, na wysokość klatki piersiowej (udają, że trzymają się burty). Bujają się. I na wyspie podwórkowej zatrzymam się dłużej. Bujają się. Potem w piaskownicy poszukam oazy. Siadają na podłodze i dotykają jej, udając, że kopią dłońmi w piaskownicy. Na pustyni przecież wszystko może się wydarzyć. jw. Na lwa się zaczaję, bo tu śladów wiele. Wstają. Robią z dłoni daszek nad oczami. I zostanę najsłynniejszym w świecie tropicielem. Spoglądają przez otwór powstały przez połączenie czubków palców: kciuka i wskazującego. Gdy skończę wyprawę po lądach i wodach, Maszerują. wtedy chętnie wam opowiem o moich przygodach. jw.

Omówienie treści piosenki. N. zadaje dzieciom pytania: Dlaczego chłopiec zapakował plecak i wyruszył w świat? Jak będzie zwiedzać świat? Na jakie zwierzę chciałby się zaczaić? Gdzie będzie chłopiec bawił się w podróżnika? Co może być w tej zabawie lwem?

https://www.youtube.com/watch?v=_04sNV_n3I0 „Przyjaźń” – piosenka

Piątek: W co się pobawimy.

Nauka cierpliwości Dominika Niemiec Gramy w planszówkę. przesuwam pionek, raz i dwa. Najpierw rzuć kostką ty, potem znów rzucę ja. Ty będziesz pierwsza mamo, następnie się zamienimy, a jeszcze chwilkę później w coś innego się zabawimy. Może weźmiemy kredę? Będę rysować motyle. Wezmę niebieską i żółtą, ale dam ci ją za chwilę. Bo przebywając w grupie, to bardzo ważna sprawa, trzeba być cierpliwym i się dzielić – to nauka, nie tylko zabawa.

Rodzic rozmawia z dziećmi na temat wiersza: W co miały zamiar bawić się dzieci? Jakim trzeba być, gdy bawimy się z innymi? Czy wy jesteście cierpliwi? Czy podczas zabawy potraficie dzielić się zabawkami z innymi dziećmi? Czy trudno jest poczekać na swoją kolej w zabawie? – Ćwiczenie z księgą emocji. Dzieci układają historyjkę obrazkową pasującą do treści wiersza. Opowiadają, co się po kolei wydarzyło.

Teraz ja, potem ty” – zabawa konstrukcyjna. Dzieci dobierają się pary. Mogą układać z siostrą, bratem lub rodzicem. Mają za zadanie zbudować jak największą wieżę z drewnianych klocków, układając klocki w parze naprzemiennie. Podczas układania kolejnych klocków dzieci wypowiadają zdanie: Teraz ja, potem ty. „Klocki” – praca z książką str. 42.


 

Witajcie Drodzy Rodzice!

Przed nami kolejny tydzień. Wyjątkowy, bo we wtorek wszystkie Mamy obchodzą swoje święto! Dlatego prosimy dziś o pomoc wszystkich Tatusiów, Babcie i starsze rodzeństwo! Zachęcam do wykonania drzewka dla mamy, oraz do narysowania portretu Waszej Mamy i Taty. Pamiętajcie o złożeniu życzeń Mamusi!!! Życzę dobrego tygodnia i udanej współpracy.

 

Temat tygodnia: Święto Mamy i Taty

25 – 29.05.2020r.

 

Poniedziałek: „Różane drzewko dla mamy”

Ramka dla mamy” – praca z wyprawki plastycznej str. 50. Dzieci siedzą przy stolikach. Każde dziecko ma przyniesione z domu zdjęcie swojej rodziny. Dzieci wykonują ramkę zrobione przez dzieci ramki zostaną wręczone mamom w dniu jej święta.

https://www.youtube.com/watch?v=A24YU_oOpUgRóżane drzewko z rolki, to ciekawy pomysł na wyjątkową i przestrzenną pracę plastyczną. Różane drzewko szczęścia nie jest trudne w wykonaniu, a efekt końcowy z pewnością zachwyci każdego. Własnoręcznie wykonane różane drzewko to doskonały pomysł na prezent dla mamy.

Wtorek: „Zrobię portret taty”

Portret taty”Renata Piątkowska Jak ja lubię rysować. A właśnie wczoraj w przedszkolu nasza pani powiedziała: – Dzieci, zbliża się Dzień Ojca. Z tej okazji niech każde dziecko namaluje portret swojego taty. Potem oprawimy wasze rysunki w ramki i prezent gotowy. Wszystkie dzieci zabrały się do pracy. Malowały w skupieniu. Niektóre z przejęcia wysunęły nawet koniuszki języków, a inne przygryzały wargi. – Tomek, zobacz – powiedział Maciek, pokazując swój rysunek. – Mój tata jest nawet trochę podobny do twojego. – No chyba tak. Rysunki Wiktora i Szymona też mało się różnią od naszych – stwierdziłem. – Za to zobacz rysunek Bartka – szepnął Maciek. – On namalował tacie długie włosy i kolczyk w uchu. – No to może on się pomylił i narysował swoją mamę – zaciekawiłem się. Inne dzieci też zwróciły uwagę na rysunek Bartka. – Proszę pani, czy tak może wyglądać tata? – zapytała Ania, wskazując palcem na kartkę Bartka. – Jego tata ma dłuższe włosy niż moja mama – zmartwiła się Marta. – Odczepcie się – zdenerwował się Bartek. – Mój tata ma długie włosy, bo mu się tak podoba. – Ciekawe, czy on czasem zaplata je sobie w warkoczyki? – chciała się dowiedzieć Ania. – To nie może być tata – stwierdził Olek – bo panowie nie noszą kolczyków. To na pewno jest jego mama. – Wcale nie. – Bartek był już bliski łez. – To jest mój tata, a wy się nie znacie! Pani kazała powiesić dzieciom gotowe rysunki na ścianie. Jednak Bartek schował swój obrazek i nie chciał go już nikomu pokazywać. – Dzieci – powiedziała pani – tatuś Bartka nosi długie włosy i kolczyk w uchu. Bartek świetnie go namalował, bardzo mi się podoba jego praca. Tata Bartka jest muzykiem, artystą, występuje na scenie. Artyści często ubierają się kolorowo, noszą długie włosy, czasem nawet farbują je na różne kolory. Ale pamiętajcie, że jeśli ktoś wygląda lub ubiera się inaczej, to nie powód, żeby się z niego śmiać lub mu dokuczać. (…) – Dzieci, jutro w przedszkolu będzie dzień muzyczny. Poznacie różne instrumenty. Zobaczycie, jak się na nich gra. To właśnie tata Bartka opowie Wam wiele ciekawych rzeczy o muzyce. (…) I rzeczywiście, następnego dnia tata Bartka przyniósł do przedszkola gitarę, harmonijkę, flet i skrzypce. Jakoś nikt nie wspominał już o jego długich włosach i kolczyku w uchu. Tata Bartka zachęcał wszystkich, by spróbowali zagrać coś na flecie i gitarze. Dzieci były zachwycone, a Bartek pękał z dumy. Już nikt nie śmiał się z jego rysunku, który Bartek nie wiadomo kiedy powiesił obok innych. (…)

Rodzic zadaje pytania: Co robiły dzieci w przedszkolu? Dlaczego dzieci zainteresowały się rysunkiem Bartka? Kim okazał się tata Bartka? Kim jest wasz tata? Czym się zajmuje? Po rozmowie na temat opowiadania dzieci rysują portret taty.

Opaski indiańskie” – praca z wyprawką plastyczną str. 51-52, wykonywanie prezentu dla taty. Dzieci siedzą przy stolikach. Dzisiaj zrobimy opaski indiańskie – jedna będzie dla was, a druga dla waszych tatusiów. W domu będziecie mogli bawić się w Indian! Rodzic pomaga dziecku wykonać opaski.

Środa: „Jak to jest kiedy ma się rodzeństwo”

https://www.youtube.com/watch?v=9CAEhPUDlA4

Jak to jest, kiedy ma się rodzeństwo?” – rozmowa na temat relacji dzieci z ich rodzeństwem. Przyjrzyjcie się ilustracjom. To jest rodzina. Rodzina to mama, tata, siostra, brat, babcia, dziadek. Jak można spędzać czas z rodziną?

Piknik” – praca z książką str.39. Dzieci opowiadają o tym, czy były kiedyś na pikniku oraz co można na niego zabrać. Następnie wykonują polecenia z książki.

Czwartek: „Dziękuję mamo, dziękuję tato” - nauka piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=j09kDRPi3tE&list=RDj09kDRPi3tE&index=1

  1. Uczyliście mnie chodzić, uczyliście mnie mówić. Jak się zachowywać, jak zwracać się do ludzi. Ja mogę na Was liczyć, wiem że mi pomożecie Najlepszych mam rodziców, na całym wielkim świecie.

Ref.: Dziękuję Mamo! Dziękuję Tato!

Za każdą zimę, za każde lato.

Dziękuję Mamo! Dziękuję Tato!

Za to, że macie dla mnie czas

Bardzo kocham was… /x2

  1. A najpiękniejsze chwile są kiedy mnie tulicie Dajecie mi buziaki idziemy tak przez życie. Co mogę dla was zrobić, jak mogę się odwdzięczyć. Jesteście w moim sercu, będziecie w mej pamięci.

Ref.: Dziękuję Mamo! Dziękuję Tato!

Za każdą zimę, za każde lato…

 

Piątek: „Czego życzyć rodzicom z okazji ich święta?”

Laurka”
Wymaluję na laurce czerwone serduszko,
Ptaka, co ma złote piórko i kwiaty w dzbanuszku.
Żyj mamusiu moja miła sto lat albo dłużej!
Bądź wesoła i szczęśliwa, zdrowie niech Ci służy!

Dla ciebie mamo”

Dziś dla Ciebie Mamo, świeci słońce złote,

Dla Ciebie na oknie usiadł barwny motyl.

Dziś dla Ciebie Mamo, płyną barwne chmurki,

A wiatr je układa w świąteczne laurki.

Dziś dla Ciebie Mamo, śpiewa ptak na klonie 

I dla Ciebie kwiaty dziś pachną w wazonie.

Dzisiaj droga Mamo, masz twarz uśmiechniętą,

Niech przez rok cały, trwa to wielkie święto.

 


 

 Wrażenia i uczucia

18 – 22.05.2020r.

 

Poniedziałek:

„Co mnie cieszy?”

Na muzyce w przedszkolu sł. i muz. Katarzyna Kulikowska - Utrwalenie piosenki Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło. Teraz zagra bęben, my idziemy wkoło. x2 Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło. Teraz grają janczary, my biegamy wkoło. x2 Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło. Teraz grają drewienka, my cwałujemy wkoło. x2 Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło. Teraz grają drumle, my skaczemy wkoło. x2 https://www.youtube.com/watch?v=tluFKwo42EM „Co mnie cieszy?” – rozmowa na temat sytuacji wywołujących różne uczucia na podstawie karty pracy str.37 i doświadczeń dzieci. Dzieci odpowiadają, co znajduje się na rysunkach, naklejają w okienkach symbole uczuć – smutku, zdziwienia, strachu lub radości. Dzieci opowiadają, jakie sytuacje wywołują w nich to uczucie.

Wtorek:

„Co zrobić, gdy chce mi się płakać?”

Deszczowy kij”– wykonanie instrumentu. Dzieci wykonują instrument z rolki po ręcznikach papierowych. Zaklejają dno rolki kwadratowym kawałkiem papieru, posmarowanym klejem. Rodzic przygotowuje miseczki z różnymi nasionami lub kaszami. Dzieci, chwytem pęsetkowym, przekładają nasiona do wnętrza tuby. Zaklejają otwór tuby drugim kwadratowym kawałkiem papieru. Mocno ściskają miejsca sklejenia, aby papier dobrze przywarł do tuby. Całość owijają folią aluminiową.

Piosenka „Beksa” Ref: Beksa to jest taka dama, co bez przerwy robi dramat. Zawsze nie tak, zawsze źle. Beksa ciągle mówi be.

  1. Czeka nas dzisiaj nie lada gratka, bo w tej piosence będzie zagadka. Jak się nazywa osoba, która płacze jak ciemna chmura? Płacze, gdy każą umyć jej szyję. Płacze, gdy chudnie, płacze, gdy tyje. Płacze, gdy zrobi w zeszycie kleksa. Jak się nazywa – Beksa!

 

  1. Czeka nas dzisiaj trudne zadanie. Jak wygnać z beksy to jej płakanie? Jaką tu radę znaleźć dla beksy, uśmiech tu jest najlepszy. Bekso, spróbuj, a zobaczysz, ile uśmiech w życiu znaczy. Tylko ten się czuje źle, kto bez przerwy mówi be. Bekso, nie rób takiej miny, bo się w końcu obrazimy. Bekso, tak prosimy cię przestań wreszcie mówić be. Dzieci grają na instrumencie – deszczowy kij. Dzieci grają, obracając deszczowy kij (dłońmi zatykają otwory tak, aby nasiona się nie wysypały).

Środa:

„Ciemność jest niezwykła” „Ciemność jest niezwykła!” – rozmowa na temat ciemności i oswajania się z nią na podstawie doświadczeń dzieci i wiersza Ewy Szelburg-Zarembiny Ciemnego pokoju nie trzeba się bać. Rodzic rozmawia z dziećmi na temat ciemności i lęków z nią związanych.

Rodzic czyta wiersz. „Ciemnego pokoju nie trzeba się bać” Ewa Szelburg-Zarembina Ciemnego pokoju nie trzeba się bać, bo w ciemnym pokoju czar może się stać… Ach! W ciemnym pokoju, powiadam wam, dzieci, lampa Aladyna czasem sięświeci… Ach! W ciemnym pokoju wśród łóżka poduszek spoczywa z rodzeństwem sam Tomcio Paluszek… Ach! W ciemnym pokoju podobno na pewno zobaczyć się można ze Śpiąca Królewną… Ach! W ciemnym pokoju Kot, co palił fajkę, opowiedzieć gotów najciekawszą bajkę, a wysoka czapla chodzi wciąż po desce i pyta się dzieci: Czy powiedzieć jeszcze? Rodzic zadaje dzieciom pytania: Dlaczego ciemnego pokoju nie trzeba się bać? Jakie postaci z bajek możemy sobie wtedy wymyślić? Co wy widzicie, gdy jesteście w ciemnym pokoju? Czy to jest miłe? Dlaczego? Jaką miłą postać chcielibyście zobaczyć w swoim ciemnym pokoju? Dlaczego? „Straszydło” – praca z wyprawki plastycznej 49. Wspólnie z rodzicem wymyślają, jak może wyglądać strach. Po rozmowie dzieci siadają przy stolikach, wypychają sylwetkę „straszydła” z W.49, ozdabiają ją plasteliną, kolorowym papierem, folią aluminiową itp.

Czwartek:

„W domu czuję się bezpiecznie”

Zły sen – opowiadanie Renata Piątkowska Jak ja nie lubię, gdy śni mi się ten pies. Jest duży, czarny i zły. Stoi na mojej drodze i warczy. Gdy unosi górną wargę, widać białe, ostre kły. Ale najgorsze są jego oczy, niespokojne i błyszczące. Śledzi nimi każdy mój ruch. We śnie na widok tego psa ogarnia mnie taki strach, że nie mogę uciekać ani wzywać pomocy. Mogę tylko płakać, więc robię, co mogę. Tej nocy znowu czarny pies pojawił się przede mną. Wydawał się większy i bardziej groźny niż zwykle. Przysłoniłem oczy ręką, żeby go nie widzieć, i głośno zapłakałem. Obudził mnie głos taty: – Tomku, to tylko zły sen. Już dobrze syneczku. Śnił ci się ten pies, prawda? – Tak, to znowu on – chlipałem. – Tato, zostań ze mną. Jak będziesz blisko, to on nie wróci. Będzie się bał – poprosiłem. – W porządku – tata uśmiechnął się i otulił mnie pierzyną. Bałem się tego psa, więc pomyślałem, że najlepiej będzie, jak nie zmrużę już oka do rana. Ledwo tak postanowiłem, natychmiast zasnąłem. Pies też chyba zasnął, bo tej nocy nie pojawił się już w moim śnie. Nie dał jednak o sobie zapomnieć, bo cały czas słyszałem jego ponure warczenie. Co gorsza, słyszałem je również rano, gdy się już obudziłem. Dopiero po chwili dotarło do mnie, że ten okropny dźwięk wydaje z siebie mój tata. Okryty kocem, chrapał w fotelu tuż obok mojego łóżka. Nie do wiary, że można spać i jednocześnie tak strasznie hałasować – pomyślałem i cichutko wymknąłem się z pokoju. W kuchnikrzątała się mama. Zanim postawiła na stole śniadanie, opowiedziałem jej mój sen. – Wiesz, w tej sytuacji dziwię się, że nie poprosiłeś o pomoc Zmorka. – mama pokręciła głową z niedowierzaniem. – Kto to jest ten Zmorek? – spytałem zaskoczony. – Och, Zmorek to taka dziwna postać. Najbardziej ze wszystkiego przypomina jamnika. Wielkiego, latającego jamnika. Z aksamitnymi skrzydłami, okrągłym brzuszkiem i wąskim pyszczkiem. Nie jest piękny, ale bardzo pożyteczny. Zmorek zjada złe sny. Na zawołanie pożera je, jakby to był makaron. Wciąga koszmary i zjawy, nawet te najdłuższe i najstraszniejsze. Mlaska przy tym i niestety czasem mu się odbija, ale wtedy po złych snach nie ma już ani śladu. A Zmorek krótkimi łapkami gładzi brzuszek i już rozgląda się za następnym nieszczęśnikiem, którego męczą nocne zmory. Dlatego gdy następnym razem przyśni ci się ten okropny pies, to zawołaj : „Zmorku, tutaj!”, a on nadleci w jednej chwili. Zje twój zły sen, jakby to było ciastko z kremem. Wiem, co mówię, bo sama też nie raz wzywałam Zmorka i nigdy nie zawiódł. – Tobie, mamusiu, też śnił się czarny pies? – spytałem zdziwiony. – No, niekoniecznie pies. Śniły mi się inne okropieństwa. –Jakie? Jakie? – chciałem wiedzieć. Na przykład, że wygrałeś konkurs na najbardziej upartego chłopczyka na świecie. Albo, że w twoim przedszkolu wydano zakaz gotowania zupy jarzynowej, a dzieci karmiono wyłącznie chipsami i czekoladą – wyliczała mama. – Ale to nie są żadne koszmary! Sam chciałbym mieć takie piękne sny. Dziwię się, że Zmorek w ogóle chciał je zjeść! – zawołałem. – Jemu tam wszystko jedno. Pożarł wszystko co do okruszyny. Mlasnął jęzorem i odleciał. Gdy mama powiedziała mlasnął jęzorem, przyszła mi do głowy pewna piękna myśl. – Mamo, czy ten Zmorek pojawia się tylko we śnie? Czy nie mógłby przylecieć choć raz do przedszkola? Gdybym zawołał: „Zmorku, tutaj!” i pokazał mu Jolkę, dałby radę wciągnąć ją jak makaron? Bo ona ciągle pokazuje mi język, mlaska przy stole i chwali się, że już dwa razy była w szpitalu. No, jak myślisz, Zmorek mógłby to zrobić dla mnie? – spytałem z nadzieją w głosie. – Nie, na pewno nie. On może przyjść tylko we śnie. Zje złego, czarnego psa, ale Jolki nie tknie – wyjaśniła mama. – A tak w ogóle, to dlaczego ja nie byłem jeszcze w szpitalu? – spytałem ze złością. Mama, zamiast odpowiedzieć po ludzku, wzniosła oczy do nieba. A ja pomyślałem, że jeśli Zmorek nie może przylecieć do przedszkola, to trudno. Za to, jeśli przyśni mi się Jolka to go zawołam i Zmorek zrobi, co do niego należy. Fajnie jest mieć takiego kolegę. Dobrze, że mama mi o nim powiedziała. Teraz nie mogę się doczekać, kiedy znowu przyśni mi się ten czarny pies.

Rodzic zadaje dzieciom pytania: Jakiego snu bał się Tomek? O co chłopiec poprosił tatę, gdy obudził się w nocy, bo znów przyśnił mu się ten pies? Dlaczego, mimo że chłopiec spał z tatą, wciąż słyszał warczenie? Co poradziła Tomkowi mama na jego sen o złym psie? Co robił Zmorek? Co trzeba zrobić, by pojawił się Zmorek? Kto pomógł Tomkowi poradzić sobie ze złym snem? Jak wy radzicie sobie, kiedy macie zły sen? „W domu czuję się bezpiecznie” – praca z ksiązką str.38 Dzieci otwierają karty i wyszukują różnice między obrazkami.

Piątek:

„O czym opowiada nam muzyka?” „O czym opowiada nam muzyka?” – rozmowa na temat przekazu muzycznego na podstawie utworu W grocie króla gór Edvarda Griega lub Marzenie Roberta Schumana. Dzieci leżą na dywanie i słuchają utworu W grocie króla gór Edvarda Griega lub Marzenie Roberta Schumana. W czasie słuchania dzieci wyobrażają sobie, o czym opowiada dany utwór. Po wysłuchaniu muzyki wszyscy siadają przy stolikach i rysują to, co sobie wyobraziły.

https://www.youtube.com/watch?v=HrBMrTH2Jh4

https://www.youtube.com/watch?v=G3Z9bH4WNiw

Masaż na dobry humor.

Dzieci wspólnie z R. wypowiadają rytmicznie tekst rymowanki.

Żeby było nam wesoło, masujemy swoje czoło.

Raz, dwa i raz, dwa, każdy ładne czoło ma.

Potem oczy, pod oczami i pod nosem, pod wargami.

Język w górę raz i dwa. Ładny język każdy ma.

Powiedz: mama, tata, lala i zaśpiewaj: la la la la.

Otwórz buzię, zamknij buzię, pokaż wszystkim oczy duże.

Pogłaszcz główkę ładną swoją i policzki, brodę, czoło.

Poszczyp lekko całą twarz i już dobry humor masz

 


 

W krainie muzyki

11 – 15.05.2020r.

 

   

Poniedziałek: „Jaki to instrument?”

Na muzyce w przedszkolu sł. i muz. Katarzyna Kulikowska Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło. Teraz zagra bęben, my idziemy wkoło. x2 Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło. Teraz grają janczary, my biegamy wkoło. x2 Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło. Teraz grają drewienka, my cwałujemy wkoło. x2 Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło. Teraz grają drumle, my skaczemy wkoło. x2 https://www.youtube.com/watch?v=tluFKwo42EM

Jaki to instrument?” – rozmowa na temat instrumentów na podstawie doświadczeń dzieci, oraz dźwięków z nagrania. Dzisiaj będą zajęcia o instrumentach. Jakie instrumenty muzyczne znacie? Czy ktoś z was grał na jakimś instrumencie? Jakim? Po niżej jest link do rozpoznawania instrumentów, na końcu są zagadki muzyczne. Karta pracy w książce str. 35 https://www.youtube.com/watch?v=adMZdTrZYuw

Wtorek: „Gramy na instrumentach?” „Co to? Kto to?” – rozwiązywanie zagadek. Może być dęty, może być i strunowy, ważne, aby był do gry gotowy. Piękne dźwięki nam wygrywa, z nim piękna muzyka jest możliwa. (instrument muzyczny) Jest to zespół niemały, mogą w nim być skrzypce, a nawet organy. Gdy wszyscy razem zaczynają grać, to aż publiczność chce z foteli wstać. (orkiestra) Zna go każde w przedszkolu dziecko, zawsze stoi przed swoją orkiestrą i porusza drewnianą pałeczką. (dyrygent) Dyrygenta wszyscy się słuchają, tylko na nią patrzeć mają. Dzięki tej drewnianej pałeczce wszystko uda się w każdej pioseneczce. (batuta) „Muzyczne ludziki” – praca z wyprawką plastyczną str.48

Środa: „Robimy instrumenty?” „Robimy instrumenty” – wykonanie gitary z pudełka po chusteczkach higienicznych. 1. Brzegi opakowania po chusteczkach higienicznych zabezpieczamy taśmą klejącą. Z kolorowego papieru samoklejącego wycinamy dowolne kształty i oklejamy pudło rezonansowe gitary. 2. Zakładamy gumki recepturki, tak by były dość mocno naprężone. .3. Z grubego kartonu wycinamy gryf do gitary. Markerem rysujemy struny wraz z ich mocowaniem oraz progi. 4. Przy pomocy taśmy klejącej mocujemy gryf gitary. Warto jednym fragmentem taśmy samoprzylepnej przykleić wszystkie gumki recepturki- nie będą się wtedy tak łatwo przemieszczały a przy przypadkowym pęknięciu gumka nie wystrzeli. Gitara jest gotowa – Brawo! Pochwalcie się swoim instrumentem i wyślijcie zdjęcie na sromekania@gmail.com https://ekodziecko.com/zabawkowa-gitara

 

Czwartek: „Muzyka to coś wspaniałego”

Muzyka to coś wspaniałego - wiersz Dominika Niemiec Dźwięki płyną bardzo leciutko niby frunące ptaszki na wietrze, ciekawi was, czego słucham? Właśnie przysłuchuję się orkiestrze. W tle brzmią grube trąby. Słychać skrzypce, dzwonki i flety. Mam na twarzy coraz większe wypieki. Teraz partię solową mają klarnety. Orkiestra gra coraz głośniej, czuję się podekscytowana. Dźwięków jest wokół mnie coraz więcej, chciałabym umieć tak grać sama. Bo świat nut jest zaczarowany, muzyka to coś wspaniałego. Może wzruszać, albo zachwycać, wzbudzić euforię w sercu każdego.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza: Jak myślicie, gdzie była dziewczynka? Czego słuchała? Jakie instrumenty grały w orkiestrze? Jak czuła się dziewczynka, słuchając muzyki? Jakie emocje może wywoływać muzyka? – Ćwiczenie z księgą emocji. Dzieci układają historyjkę obrazkową pasującą do treści wiersza. Opowiadają, co się po kolei wydarzyło.

Piątek: „Jak poradzę sobie z hałasem?”

Jak poradzę sobie z hałasem?” – rozmowa na temat tego, jak należy dbać o swoje uszy na podstawie doświadczeń dzieci, zabawy dydaktycznej. – „Co to za dźwięk?” – zabawa dydaktyczna. Dzieci siedzą z zamkniętymi oczami przed rodzic prezentuje różne odgłosy, zadaniem dzieci jest odgadnąć, co to za dźwięk: zatrzaskiwanie drzwi, stawianie kubka na stole, szeleszczenie pogiętą kartką papieru, gwizdanie na gwizdku, głośne tupanie, przewracanie stron w książce, przelewanie wody z kubka do kubka, przesypywanie klocków, gra na dzwoneczku lub kluczach. Rodzic pyta dzieci: Które z tych odgłosów były dla was przyjemne? Które były nieprzyjemne? Jak myślicie dlaczego? Dlaczego jedne dźwięki są dla nas przyjemne, a inne nie? Od czego to zależy? Rodzic mówi dzieciom o szkodliwości hałasu dla naszego zdrowia. Wykonanie zadania z książki str. 36 – odszukiwanie przedmiotów wydających ciche dźwięki. Na muzyce w przedszkolu sł. i muz. Katarzyna Kulikowska - utrwalenie piosenki https://www.youtube.com/watch?v=tluFKwo42EM

 


 

Polska to moja ojczyzna

04.05 – 08.05.2020r.

 

  1. Poniedziałek: „Dlaczego trzeba szanować flagę”

 „Dlaczego trzeba szanować flagę?”– szukanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania Kotylion. Kotylion Piotr Wilczyński https://www.youtube.com/watch?v=XJUnXefetsk Pani Kasia opowiadała nam w przedszkolu o naszych barwach narodowych i o różnych symbolach. – A to jest nasze godło, czyli znak wszystkich Polaków – i pokazała na obrazek, który wisi na ścianie w naszej sali. – Jak myślicie, co on przedstawia? – To jest ptak, bo ma skrzydła i dziób – zawołała Helcia. – Proszę pani, a co to za ptak? – spytał Bartek. – Naszym godłem jest biały orzeł – odpowiedziała pani – i właśnie teraz nauczymy się pięknego wiersza, który zna każdy Polak. Słuchajcie, a potem będziemy powtarzać: — Kto ty jesteś?— Polak mały.— Jaki znak twój?— Orzeł Biały— Gdzie ty mieszkasz?— Między swymi.— W jakim kraju?— W polskiej ziemi.— Czym ta ziemia?— Mą Ojczyzną.— Czym zdobyta?— Krwią i blizną.— Czy ją kochasz?— Kocham szczerze.— A w co wierzysz?— W Boga wierzę. Pani Kasia mówiła, że pojutrze będzie Święto Flagi, i że wtedy nie będziemy szli do przedszkola. Za to wszyscy, to znaczy mama, tata, dziadek i ja, pójdziemy oglądać obchody. Ale na razie musimy się do tego święta przygotować. Bo my też chcemy pokazać, że jesteśmy dumni z naszej flagi. Gdy wróciłem z przedszkola, całe popołudnie robiliśmy z dziadkiem świąteczne dekoracje. – Mamo, mamo, zobacz – pomachałem do mamy flagą. – Piękna flaga. Sami ją zrobiliście? – Mama uśmiechnęła się. Dziadek właśnie wszedł do pokoju. – Tak Grażynko, a za chwilę będziemy robić dla nas wszystkich kotyliony. – Dziadku. Co to jest kotylion? – spytałem. – Kotylion to jest taka kokarda w kształcie koła. Nosi się go na czapce albo przypięty do ubrania. To jest taki symbol, patriotyczna odznaka. Nasza kokarda narodowa ma te same kolory co flaga. Kolor biały to kolor naszego białego orła, a czerwony to kolor tarczy, na której tego orła się przedstawia – dziadek tłumaczył mi cierpliwie. Usiedliśmy przy stole. Dziadek wycinał nożyczkami kółka małe i duże. Nakleiliśmy białe, bibułkowe środki, a jak tylko wyschną, przyczepi się agrafki do przypięcia i będą gotowe. Dziś od samego rana nie mogłem spokojnie usiedzieć. Po prostu nie mogłem się doczekać ,kiedy już będą te obchody. Wzięliśmy ze sobą flagę, tę którą zrobiłem wczoraj z dziadkiem. I wszyscy mieliśmy przypięte do kurtek kotyliony. Przyjechaliśmy na Plac Zamkowy i właśnie zaczęły się pokazy. Żołnierze w zielonych mundurach chodzili parami, a potem czwórkami ,i robili różne sztuczki z karabinami. – To jest pokaz musztry paradnej – powiedział dziadek. – A co to musztra, dziadku? – Musztra to jest taki trening. Żołnierze muszą być dobrze wyszkoleni i bardzo sprawni. Ćwiczą więc razem na poligonie, żeby byli wytrzymali. Podczas różnych świąt pokazują taką musztrę i możemy wtedy zobaczyć, jak są wytrenowani, żebyśmy mogli być z nich dumni i czuć się bezpiecznie. A potem tata jeszcze powiedział, że to jest bardzo ważne, żeby wiedzieć, kim jesteśmy, gdzie jest nasza ojczyzna. Wtedy lepiej i chętniej pracujemy dla siebie nawzajem, bo wszyscy razem budujemy Polskę. – A wiesz, Michałku, że nie zawsze była Polska. Było tak kiedyś, że chciano nam zabrać ojczyznę. Były wojny i powstania, ale dziś mamy wolny kraj i musimy znać naszą historię. I dlatego świętujemy naszą flagę, bo to jest znak wszystkich Polaków. Nagle w górze zahuczało tak, że nic nie było słychać. Wszyscy popatrzyliśmy na niebo, a tam nad nami przeleciało sześć samolotów, równiutko jeden nad drugim. I naraz wypuściły smugi kolorowego dymu. Trzy samoloty wypuściły biały, a trzy czerwony dym i na niebie z tego dymu powstała wielka biało-czerwona flaga. I machaliśmy do pilotów naszymi flagami, które zrobiliśmy z dziadkiem. Potem poszliśmy na spacer i lody. Wieczorem, kiedy już leżałem w łóżeczku, przyszedł do mnie tata. Co wieczór przychodzi, żeby mi poczytać bajkę. Czasami też mi opowiada różne ciekawe historie. – Tatusiu, a dlaczego Orzeł Biały jest naszym znakiem? – spytałem. – Opowiem Ci legendę o trzech braciach. Dawno temu nasi przodkowie wędrowali w poszukiwaniu krainy, w której mogliby zamieszkać. Ich wodzami byli bracia: Lech, Czech i Rus. Pewnego dnia przybyli do pięknej doliny, gdzie rosły piękne lasy, płynęły wartkie rzeki pełne ryb, a ziemia była urodzajna. Słońce już zachodziło i zabarwiło niebo na czerwono. Nagle w górze dał się słyszeć krzyk jakiegoś ptaka. Bracia podnieśli głowy i ujrzeli krążącego nad ich głowami białego orła. Wtedy Lech powiedział: – To jest dla mnie znak, że ze swoim ludem mam zostać w tej ziemi. Bracia pożegnali się serdecznie. Czech wraz ze swoim plemieniem poszedł na południe, a Rus na wschód. Lech zaś zbudował warowny gród nieopodal wielkiego, starego dębu, na którym było gniazdo tego orła i nazwał ten gród Gnieznem. Na pamiątkę tamtego wydarzenia Lech przyjął znak białego orła na czerwonym tle, jako herb swojego państwa, a my jesteśmy potomkami Lecha.

Jestem dumny, mówię wam, flagę niosę dzisiaj sam. Biel i czerwień barwy dwie, każdy Polak o tym wie. Dzieci mówią, jakie kolory ma flaga Polski oraz co znajduje się na godle. „Polskie symbole narodowe – flaga i herb”– praca z wyprawką plastyczną str. 47. Dzieci wycinają flagę, przymocowują do niej plastikową rurkę. Wycinają godło, podklejają je taśmą i przyklejają do bluzki.

  1. Wtorek – „Jak powstała Warszawa”

Jak powstała Warszawa?” – formułowanie odpowiedzi na pytanie na podstawie legendy Wars i Sawa Joanna Kończak Gdy rybak Wars wypłynął na połów, zobaczył w rzece dziwną, wielką rybę. Z ciekawości podpłynął bliżej. To nie była ryba, ale syrena. Miała ciało pięknej dziewczyny i rybi ogon. Nazywała się Sawa. Wars zakochał się w syrenie, a ona w nim. Syrena nie chciała dłużej żyć w rzece. W magiczny sposób ogon Sawy odmienił się w ludzkie nogi. Szczęśliwa para zamieszkała w chacie nad Wisłą. Pewnego razu zapukał do nich gość. To był książę, który zgubił się na polowaniu. Wars i Sawa nie wiedzieli, jak ważna osoba do nich trafiła. Z dobroci przyjęli wędrowca pod dach, nakarmili i przenocowali. Książę wyznał potem, kim jest. Podziękował szczerze za pomoc i powiedział: „Ziemie te na zawsze Warszowe zostaną”. Warszawa zyskała więc swoją nazwę, by wszyscy pamiętali o dobrym sercu Warsa i Sawy.

Rodzic zadaje pytania do treści legendy: Co zobaczył rybak, gdy wypłynął na połów? Co się okazało, gdy podpłynął bliżej? Jak wyglądała syrena? Jak miała na imię? Co się stało, gdy rybak i syrena zakochali się w sobie? Gdzie zamieszkała szczęśliwa para? Kto pewnego dnia zapukał do ich chaty? Wars i Sawa nie wiedzieli, że ten człowiek to książę. Jak go przyjęli? Jak odwdzięczył się książę gospodarzom? Od czego Warszawa uzyskała swą nazwę?

Zadanie z książki nr. 33 dzieci skreślają elementy, które nie pasują do Warsa, Sawy i ich otoczenia (zegarek, telefon, motorówka, gitara, słuchawki, aparat, skuter) i wyjaśniają dlaczego. Zastanawiają się, czym mógł dawniej płynąć Wars – chętne dzieci dorysowują prostą łódź na osobnej kartce.

  1. Poznajemy bliżej mapę Polski ”

https://www.youtube.com/watch?v=ioUutRw9WeQ – praca z mapą. Dzieci słuchają pierwszej zwrotki hymnu – Mazurka Dąbrowskiego – w postawie na baczność. Po wysłuchaniu hymnu dzieci siadają przy mapie Polski. Rodzic za pomocą wskaźnika pokazuje obszar Polski wyznaczony granicami. Wyjaśnia, że na północy Polski leży Morze Bałtyckie. Rodzic pyta dzieci, jakim kolorem jest zaznaczone morze na mapie (niebieskim). Pokazuje także inne elementy oznaczone na niebiesko: rzeki i jeziora. Rodzic wskazuje pasma gór na południu Polski i pyta, jakim kolorem są oznaczone (brązowym). Następnie rodzic wyjaśnia, że między morzem i górami jest na mapie kolor zielony oznaczający niziny, czyli tereny dość płaskie, nisko położone. https://www.youtube.com/watch?v=Xv7DNwMDoAM

Kolory na mapie” – zadanie z książki str. 34 Rodzic rozmawia z dziećmi o tym, co przedstawia mapa z książki str. 34. Niebieskimi liniami są zaznaczone rzeki: Wisła i Odra. W centralnej części kraju kolorem zielonym są zaznaczone niziny. Na północy – Morze Bałtyckie (dzieci odpowiadają, że trzeba pomalować tę część na niebiesko), a na nim statek. Na południu – góry (dzieci odpowiadają, że trzeba pokolorować je na brązowo). N. pyta dzieci, w jakiej miejscowości jest ich przedszkole. Z pomocą N. zaznaczają tę miejscowość na mapie. Po wykonaniu zadania z mapą dzieci kolorują flagę.

  1. Czwartek – „Jesteśmy Polką i Polakiem”

https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM

Nauka tylko refrenu piosenki, zachęcam do obejrzenia filmiku.

Ref.: Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił,
Chcemy byś również kochał ją i ty i ty.

1. Ciuchcia na dworcu czeka
dziś wszystkie dzieci pojadą nią poznać kraj.
Ciuchcia pomknie daleko i przygód wiele
na pewno w drodze spotka Nas.

Ref.: Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił,
Chcemy byś również kochał ją i ty i ty.

2. Pierwsze jest Zakopane miejsce wspaniałe
gdzie góry i górale są.
Kraków to miasto stare w nim piękny Wawel
obok Wawelu mieszkał smok.

Ref.: Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił,
Chcemy byś również kochał ją i ty i ty.

3. Teraz to już Warszawa to ważna sprawa
bo tu stolica Polski jest .
Wisła , Pałac Kultury , Królewski Zamek
i wiele innych pięknych miejsc.

Ref.: Jesteśmy Polką i Polakiem


Dziewczynką fajną i chłopakiem


Kochamy Polskę z całych sił,


Chcemy byś również kochał ją i ty i ty.

4. Toruń z daleka pachnie , bo słodki zapach

pierników kusi mocno nas.


Podróż skończymy w Gdańsku skąd szarym morzem


można wyruszyć dalej w świat.

Ref.: Jesteśmy Polką i Polakiem


Dziewczynką fajną i chłopakiem


Kochamy Polskę z całych sił,


Chcemy byś również kochał ją i ty i ty.

Jesteśmy Polką i Polakiem


Dziewczynką fajną i chłopakiem


Kochamy Polskę z całych sił,


Chcemy byś również kochał ją i ty i ty.

 

 

  1. Piątek - „Zajęcia o emocjach.”

Zajęcia o emocjach – jestem duma z bycia Polakiem. – To moja Polska – słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat. To moja Polska Dominika Niemiec Tu jest moje miejsce na Ziemi. Tu jest mój dom i moja rodzina. To jest moje miasto, moje ulice. Tu każdy mój dzień się kończy i zaczyna. Znam tu każdy plac, każdy zakątek. Tu mam kolegów i chodzę do przedszkola. To miejsce kochać, cenić i szanować to moja Polaka – patrioty rola. Rodzic rozmawia z dziećmi na temat wiersza: Którego kraju dotyczył ten wiersz? Kim są ludzie mieszkający w Polsce? Kto to jest patriota? Jakimi uczuciami darzymy nasz kraj? Dzieci układają historyjkę obrazkową pasującą do treści wiersza. Opowiadają, co się po kolei wydarzyło.

Wykonanie pracy plastycznej „Polska moja ojczyzna”; rysunek może zawierać barwy i symbole narodowe, może to być również ulubiony region polski np. góry, morze, jeziora, zachęcam do wspólnej zabawy, gotowy rysunek można wysłać na mój adres: sromekania@gmail.com

 

 

 


 

Drodzy Rodzice przesyłam Wam kolejne treści programowe dla 4 - latków. Dziękuję serdecznie za wszystkie maile, sms- y, prace dzieci, zdjęcia jestem bardzo wdzięczna, pozdrawiam wszystkich, a w szczególności przedszkolaki. 

Wychowawca

 

Tajemnice książek

27.04 – 30.04.2020r.

 

  1. Poniedziałek: „Jakie książki lubimy” „Co to jest?” – rozwiązywanie zagadek tematycznych. – Gdy chcesz stworzyć obrazek nowy, taki piękny, kolorowy. Będzie ci potrzebna ona, najlepsza będzie biała, ale może być i czerwona. Na niej namalujesz lub narysujesz, co tylko chcesz, a potem możesz wyciąć każdą narysowaną rzecz. (kartka papieru) - Czyta ją mama, czyta i tata często w obrazki jest bogata. Dużo liter na każdej stronie, są historie o królu na tronie. Są też wiersze rymowane, najlepiej, gdy przez babcię czytane. (książka) - Zanim zaczniesz czytać książkę, najpierw, gdy ją bierzesz w rączkę, patrzysz, co jest z tyłu, co jest z przodu, czy jest tam rysunek samochodu? Jest i taka, co przedstawia niedźwiadka, to właśnie jest… (okładka)

Jakie książki lubimy?” – rozmowa na temat literatury dziecięcej na podstawie doświadczeń dzieci i książek znajdujących się w domu.

Mole książkowe” – słuchanie wiersza Otwieram książkę, jedna chwilka i już jestem w innym świecie. W wyobraźni staję się piękną królewną lub pszczółką skrytą w kwiatów bukiecie. Każda książka roztacza przede mną świat niezwykły, wspaniały. Z zachwytem pochłaniam każde słowo, zdanie, rozdział od deski do deski… czyli cały. Rodzice doskonale rozumieją mój zachwyt nad książkami, bo tak jak ja są zwyczajnie książkowymi molami.

Ćwiczenie z księgą emocji. Dzieci układają historyjkę obrazkową pasującą do treści wiersza. Opowiadają, co się po kolei wydarzyło – ćwiczenia w budowaniu zdań.

Ja będę księżniczką, a ty rycerzem” praca z wyprawką plastyczną nr 44 i 45.

Czego można użyć do zabawy w księżniczkę, a czego do zabawy w rycerza?” – praca z książeczką str.30. Przed wykonaniem kary pracy dzieci rozmawiają o tym, jakie przedmioty codziennego użytku wykorzystują w swoich zabawach. Opowiadają o tym, co może posłużyć do zabawy w księżniczkę, a co – w rycerza.

  1. Wtorek – „Kto jest potrzebny, aby powstała książka?”

Kto jest potrzebny, aby powstała książka?” – rozmowa na temat procesu powstawania książki na podstawie doświadczeń dzieci i fragmentów książki

Basia i biblioteka” Zofia Stanecka (…) – Cieszę się, że przyszliście do naszej biblioteki. Mam nadzieję, że będziecie dobrze się bawić. – Bibliotekarka uśmiechnęła się miło. – Już za chwilę przyjdzie autorka, ale najpierw chciałam was o coś zapytać. Kto z was wie, gdzie pracuje pisarz? – W bibliotece! – zawołała Basia. – W pisarni! – przekrzyczeli ją Olaf z Karolem. – Oj tak, przydałoby się, żeby istniały takie miejsca jak pisarnie – powiedział ktoś rozbawionym głosem. Basia odwróciła głowę. W progu sali stała pani z plakatu. Na głowie miała masęloczków i uginała się pod ciężarem wielkiej, wypchanej czymś torby. – Mam na imię Róża – powiedziała, gdy dotaszczyła torbę pod tablicę. – Zajmuję się pisaniem oraz ilustrowaniem książek. Ilustrujęw domu, a piszę wszędzie tam, gdzie mogęusiąść z laptopem i pomyśleć. Bo w pracy autora myślenie jest bardzo ważne. Myślenie i coś jeszcze. Coś, co sprawia, że można tworzyć nowe opowieści, rysować i marzyć… To coś nazywa się… – Czekolada! – zawołała Basia. Mama nigdy nie siada do pracy bez czekolady. Autorka roześmiała się. – Czekolada rzeczywiście bywa pomocna w myśleniu, ale chodziło mi o coś innego. O supermoc, z której korzysta każdy pisarz lub ilustrator, gdy tworzy książki. Moc na literę „w”. – Wrotki! – ucieszył się Karol. – Wy – ob… – podpowiedziała autorka (…) Rodzic zadaje pytania: Co miała na myśli autorka? (wyobraźnia) Dlaczego pisarce potrzebna jest w pracy wyobraźnia? Czym jeszcze, oprócz pisania, zajmowała się autorka, z którą spotkały się dzieci? Kto jeszcze jest potrzebny, aby powstała książka? Dzieci podają swobodne odpowiedzi. Rodzic nakierowuje je tak, aby powstał opis zawodów: grafika, redaktora, drukarza.

  1. Środa – „Co można kupić w księgarni”

Poproszę trzy książki” – zabawa dydaktyczna. Dzieci siedzą przy stolikach. Rodzic tłumaczy dziecku, że aby coś kupić, potrzebujemy pieniędzy. Dzieci z kolorowych papierów wycinają prostokąty.

Rodzic umawia się z dziećmi, że prostokąty w kolorze czerwonym – to banknoty o nominale 50zł; prostokąty w kolorze niebieskim – to banknoty o nominale20 zł, a prostokąty w kolorze żółtym – to banknoty o nominale 10zł Dzieci wycinają dowolną ilość prostokątów (minimum po trzy) w tych trzech kolorach. Rodzice piszą na każdej karteczce nominał. Rodzic mówi: Podnieś banknot, który ma największą wartość. Dzieci podnoszą czerwony prostokąt, kładą na podłogę. Rodzic mówi: Podnieś banknot, który ma najniższą wartość. Dzieci podnoszą żółty prostokąt, kładą na podłogę. N. mówi: Podnieście banknot, który ma wartość większą od banknotu żółtego, ale mniejszą od czerwonego. Dzieci podnoszą niebieski banknot, kładą na podłodze. Rodzic mówi: Wyobraźcie sobie, że to są prawdziwe pieniądze, za które możecie coś kupić. Zamknijcie oczy… Przenosimy się do dużej księgarni, w której jest bardzo wiele regałów z kolorowymi książkami. Są tutaj książki pełne obrazków, są też takie, w których są same litery. Teraz otworzycie oczy, wasz pokój będzie właśnie tą dużą księgarnią. Dziecko będzie sprzedawcą, a rodzic klientem. Sprzedawca podaje cenę (w kolorowych banknotach), pamiętając o wartości banknotów. Zabawa trwa dopóty, nie zostaną sprzedane wszystkie książki.

Klasyfikowanie książeczek ze względu na rodzaj: bajki, kolorowanki, opowiadania, legendy, przeliczanie – układanie wg rodzaju.

Memory” – gra pamięciowa z Wyprawki nr. 46 ; Dzieci układają karty lewą stroną ku górze i zaczynają grę. Każde dziecko po kolei odkrywa dwie wybrane przez siebie karty. Jeśli odkryło karty dotyczące tej samej bajki (np. Kopciuszek i pantofelek), zabiera je i może wykonać jeszcze jeden ruch. Wygrywa ten kto zbierze najwięcej par.

  1. Czwartek - „Zasady zachowania się w bibliotece”                                                    – rozmowa na temat zasad panujących w bibliotece na podstawie doświadczeń dzieci i fragmentu opowiadania Basia i biblioteka. W bibliotece Zofia Stanecka W poniedziałek przed obiadem pani Marta zaprosiła grupę Basi do kręgu. – Jutro zaraz po śniadaniu pójdziemy do biblioteki – powiedziała. – La, la, la… – zanuciła radośnie Anielka. – Co tam będziemy robić? – spytał Kuba. – No właśnie, kto wie, co robi się w bibliotece? – odpowiedziała pani pytaniem. Basia wyciągnęła rękę do góry. Babcia Marianna już dawno temu, chyba z rok wcześniej, zapisała ją do biblioteki. – W bili… bliotece są książki! – zawołała. – Zabiera się je do domu, a potem oddaje. – Ja bym nie oddał – oświadczył Karol. – Jak oddasz, to bierzesz inną. I tak w kółko. Oddajesz i dostajesz, oddajesz i dostajesz… – Za darmo? – upewniła się Zuzia. – Tak, Zuziu. – Pani włączyła się do rozmowy. – Książki z biblioteki pożycza się, nie kupuje. Dzięki temu każdą z nich może przeczytać wiele osób. – O książki trzeba dbać – wygłosiła Basia. – Nie można do nich chować kanapek. Ani czytać w wannie. Tata kiedyś o tym zapomniał i książka wykąpała się razem z nim. Potem powiedział, że trzeba ją będzie odkupić. – W… bi… liotece… jest… cicho – szepnął Titi. Wszyscy spojrzeli na niego ze zdziwieniem, bo Titi rzadko coś mówił sam z siebie. Pani skinęła głową. – W bibliotekach można pracować i czytać na miejscu. Trzeba zachować ciszę, żeby nie przeszkadzać innym. (…)

Rodzic zadaje pytania: Dokąd wybierają się dzieci? Co robi się w bibliotece, o czym powiedziała Basia? Czy za książki w bibliotece trzeba płacić? W jaki sposób trzeba dbać o książki? Jak trzeba się zachowywać w bibliotece? Dlaczego? Kto z was był kiedyś w bibliotece

Gdzie postawię tę książkę?” – segregowanie, praca z książeczką str. 32. Wiecie już, że w bibliotece można znaleźć wiele książek, wypożyczyć do domu, a następnie po określonym czasie trzeba je oddać. Jak myślicie, czy książki w bibliotece mają swoje miejsca? Czy są jakoś uporządkowane? Swobodne wypowiedzi dzieci. N. nakierowuje odpowiedzi dzieci lub tłumaczy, że książki w bibliotece są posegregowane według tematyki, np. książki dla dzieci, książki naukowe, książki o budowlach, o samochodach, a także według nazwiska autora; dzieci wykonują zadanie z karty pracy.

 


 

Dbamy o naszą planetę

20.04 – 24.04. 2020

 

 

  1. Poniedziałek:

Jestem Przyjacielem przyrody. – formułowanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci oraz filmu edukacyjnego „Rady na odpady”

https://www.youtube.com/watch?v=0WS8vo0iD2k

Znaczek – jestem przyjacielem przyrody – wykonanie pracy plastycznej z wyprawki plastycznej str.42, doskonalenie sprawności manualnych.

 

  1. Wtorek:

Nauka piosenki „Wielkie sprzątanie” „Drzewo” – praca w książeczce str. 27

Propozycja zabawy ruchowej.

https://www.youtube.com/watch?v=GjAj8QALmv0&list=PLHA45nG8h4WfFfgTX9h9JMyyL9FPiie51&index=35

Piosenka „Wielkie sprzątanie”

W lesie na polanie, dziś ważne zebranie.Wzięły się zwierzęta za wielkie sprzątanie.

Ref.: Szu-szu-szu! Szu-szu-szu!  Pracujemy ile tchu!

Szu-szu-szu! Szu-szu-szu! Zaraz czysto będzie tu!

 

2. Mrówki ze ślimaczkiem sprzątają  pod krzaczkiem,

a żabki  z  wiewiórką w strumyku  za górką.

Ref.: Szu-szu-szu!...

 

3. Zbierają sikorki papierki i worki,

a maleńkie muszki butelki i puszki.

Ref.: Szu-szu-szu!...

 

4. Kosy pogwizdują i śmieci pakują,

a niedźwiadek z liskiem sortują je wszystkie.

Ref.: Szu-szu-szu!...

 

 5. A gdy posprzątały, ten list nam wysłały:

,,Pamiętajcie dzieci, by w lesie nie śmiecić!’’

Ref.: Szu-szu-szu!...

 

  1. Środa:

„Segregacja śmieci” – praca z wyprawki plastycznej str.43. Dzieci wypychają pojemniki do segregowania śmieci oraz same śmieci i dopasowują surowce do odpowiednich pojemników na zasadzie puzzli.

Segregowanie śmieci – film edukacyjny.

https://www.youtube.com/watch?v=zleExE18fqQ

 

  1. Czwartek:

„Po co nam prąd?” – rozmowa na temat sposobów wykorzystania prądu na podstawie doświadczeń dzieci oraz pierwszej części opowiadania Rodzic czyta opowiadanie „ Pstryk” Grzegorz Kasdepke – Uważaj, teraz będzie się działo – mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik. Zanim pies Junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło – a potem zapadła ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał działać komputer, i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Widać, wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się babcia Marysia. – Dominik! – zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?! – Prowadzę wykład – odkrzyknął dyplomatycznie Dominik. – O czym?! – Głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności! – Mogę nie mówić... – mruknął Dominik. – Hau! – dodał mu otuchy Junior. Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach – i naraz z głośnika radia popłynęła muzyka, a lodówka wzdrygnęła się, jak po przebudzeniu z krótkiej drzemki, i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy. – Przecież tata ci mówił – zasapała babcia, wchodząc do kuchni – żebyś nie włączał tego czajnika, gdy pracuje pralka, tak?! Jutro przyjdą elektrycy i wszystko naprawią! A na razie trzeba uważać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego! Chcesz wywołać pożar?! – Hau! – uspokoił ją Junior. Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co dalsza część wykładu musiała odbyć się w łazience. – Najważniejsze jest jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś? – Hau! – zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światła – i wykład został zakończony.

Praca z książka str.28 – ćwiczenie pamięci. Dzieci kolorują elementy, które wystąpiły w opowiadaniu Grzegorza Kasdepke Pstryk (czajnik elektryczny, radio) i dorysowują jeszcze dwa (pralka, lodówka). Liczą, ile jest urządzeń elektrycznych.

 

  1. Piątek:

Co zrobię dla ziemi?Prace porządkowe na podwórku i w ogrodzie, pomoc dzieci w sprzątaniu. Wykonanie zadania w książce str.29

        


 

Pieczenie chleba przez Biedronki


 

14 - 17 kwietnia 2020

Temat tygodnia: PRACA ROLNIKA

KONKURS WIELKANOCNY - "PISANKA 2020"

      WTOREK

  1. Czym nakarmię kotka, a czym konia?”

– pogadanka na temat pożywienia dla zwierząt. Rodzic pyta dzieci: O czym trzeba pamiętać, gdy ma się zwierzę? (dzieci podają swoje pomysły, rodzic nakierowuje wypowiedzi dzieci tak, aby padła odpowiedź, że najważniejsze jest odpowiednie pożywienie) Czy wszystkie zwierzęta możemy karmić w ten sam sposób?

Rodzic czyta wiersz – dziecko uważnie słucha. „Jak kotek zwierzęta mlekiem częstował” Helena Bechlerowa To jest Filik – kotek bury. Ma wąsiki i pazury.  Dobry jest ten kotek Filik: chce, by wszyscy mleko pili. Stanął Filik przy kurniku.  – Czy chcesz mleka, koguciku?  Lecz kogucik z kurką czarną na śniadanie jedli ziarno. Rodzic - pyta: Jakie zwierzęta jedzą ziarno? (kury, indyki, kaczki, gęsi) Koło żłobu stoi konik. Filik ładnie się ukłonił.  – Lubisz mleko? – Nie, ja rano smaczny owies jem i siano. Rodzic - pyta: Jakie zwierzęta jedzą siano? (krowy, kozy, owce, konie) Do królika kotek podszedł.  – Pij, pij mleczko, bardzo proszę!  Ale królik siadł pod drzewkiem: chrupu, chrupu – gryzł marchewkę. Rodzic – pyta: Jakie zwierzęta jedzą marchewkę? (króliki, krowy, konie, kozy) Przed gołąbkiem Filik staje, słodkie mleko mu podaje.  – Wypij mleczko sam, Filiku, ja mam groszek w gołębniku. Rodzic pyta: Co jedzą gołębie i inne ptaki? Więc do krówki poszedł kotek. – Czy na mleko masz ochotę?  – Nie, Filiku, bo ja przecież jem zieloną trawkę w lecie. Rodzic pyta: Jakie zwierzęta jedzą latem trawę? (krowy, kozy, owce, konie) Koło furtki kózka biała także mleka pić nie chciała.  – Zabierz sobie kotku dzbanek! Ja jem liście kapuściane. Rodzic pyta: Co jedzą kozy? (siano, marchew, kukurydzę, groch) Poszedł kotek do motyla i dzbanuszek mu nachyla.   Ale motyl tam na łące pije z kwiatka sok pachnący. Rodzic pyta: Co jedzą motyle? (nektar, pyłek kwiatowy, soczyste owoce , które spijają za pomocą trąbki) Teraz kotek mleko niesie do wiewiórki w ciemnym lesie. Na sosence wiewióreczka gryzie orzech, nie chce mleczka. Rodzic pyta: Co je wiewiórka? (orzechy, ukryte w szyszkach nasiona drzew iglastych, nasiona drzew liściastych – żołędzie, nasiona klonu, jagody, młode pąki) Wraca kotek. Koło płotka na ścieżynce jeża spotkał.  Jeżyk woła go z daleka:  – Bury kotku, daj mi mleka! O, bo jeże, tak, jak kotki, bardzo lubią mleczko słodkie. Rodzic pyta: Co je jeż? (owady, dżdżownice, żaby, małe gady,myszy, ptasie jaja. Piją mleko matki– są ssakami ). Wykonanie zadania w karcie pracy z książki str.25

ŚRODA

  1. Wymorzony ogródek”

„Wymarzony ogródek” – wykonanie makiety z plasteliny. Dziecko z pomocą rodziców wykonuje wymarzony ogródek. Potrzebne będzie tekturowa pokrywka od pudełka po butach,

plastelina, kolorowy papier, materiały przyrodnicze, np. szyszki, igły sosny, drobne patyczki. Do projektu można wykorzystać np. figurki z jajek niespodzianek. Dziecko wspólnie z rodzicami wymieniają, jakie elementy mogą znajdować się w takim ogródku (trawa, kwiaty, krzewy, drzewa, ptaki, owady).

Proszę się pochwalić kreatywnością i talentem artystycznym i wysłać „Projekt wymarzonego ogrodu” na mój adres mailowy sromekania@gmail.com Zachęcam do wspólnej zabawy .

 

CZWARTEK

  1. Jak powstaje chleb” - wykonanie zadania w karcie pracy str.26

„Pieczemy chleb!” – rodzic przygotowuje: 1 kg mąki, 2 saszetki suchych drożdży, litr wody, 2 łyżki cukru, 1,5 łyżeczki soli, otręby, pestki słonecznika, pestki dyni, masło do posmarowania foremek, duża miska, duża łyżka do mieszania, 3 prostokątne formy, ściereczka. Dzieci wsypują kolejne składniki do miski, następnie dokładnie miesza łyżką wszystkie składniki. Potem dziecko smaruje formę masłem i posypuje otrębami. Dokładnie wymieszane ciasto przekładamy do foremek i ustawiamy w ciepłym miejscu (ok.) godziny. Kiedy ciasto wyrośnie wkładamy do piekarnika i pieczemy około godziny. w temperaturze 180 C.

Degustacja chleba nie wcześniej niż trzy godziny po upieczeniu.

Zabawy matematyczne:„Ile mam tu figur?” – zabawy w tworzenie zbiorów różnych figur geometrycznych. Utrwalenie poznanych figur. Zestaw figur geometrycznych z pakietu Plac zabaw. Rodzic podaje polecenia:

  • Podzielcie wasze figury tak, aby w każdej grupie były te same figury.

  • Ile jest trójkątów, kół, kwadratów, prostokątów?

  • Teraz podzielcie figury kolorystycznie.

  • Ile jest figur czerwonych, żółtych, niebieskich… 

 

PIĄTEK

  1. Jakie maszyny i urządzenia pomagają rolnikowi?” – rozmowa na temat pracy rolnika na podstawie zdjęć i doświadczeń dzieci.

Rodzic pyta dzieci: Jakie znacie maszyny i urządzenia, które pomagają rolnikowi w jego ciężkiej pracy? Dzieci wymieniają nazwy maszyn.

Rodzic opowiada o maszynach rolniczych na podstawie poniższych informacji: Kombajn zbożowy – jest maszyną, która ścina zboże, młóci je (czyli oddziela ziarno od kłosów). Na polu kombajn zostawia słomę, a ziarna zbóż zbiera i przesypuje do zbiornika przygotowanego przez rolnika.

Silos – to zbiornik do przechowywania ziarna, jednak zanim ono tam trafi, musi być bardzo dokładnie wysuszone, bo inaczej szybko zapleśnieje.

Traktor – jest maszyną wielofunkcyjną. Po podłączeniu do niego innych urządzeń można go wykorzystywać przy różnych pracach.

Prasa belująca – służy do zbierania siana z pola i zwijania go w bele.

Pług – narzędzie do przekopywania ziemi po zimie, aby nie była zbyt twarda. Pług przygotowuje ją tak, aby można było w niej zasiać nowe nasiona.

Siewnik – maszyna do rozsiewania ziarna po polu. • zdjęcia: traktor, kombajn zbożowy, silos, prasa belująca, pług, siewnik

Traktor”– składanie przestrzennego pojazdu z papieru. Praca z Wyprawki plastycznej str. 41.

https://www.youtube.com/watch?v=FNvZVvk0eZE&list=PLWjKnsiC4SvJtaaHidJbpPmahfJ_7mYIY



 

 6.04-10.04.2020r.

 

  1. Jakie są tradycje Świąt Wielkanocnych?” – próba odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania Agnieszki Galicy Bajeczka wielkanocna.

Rodzic czytając opowiadanie, trzyma gałązkę wierzby z „kotkami” i wyjaśnia, o jakich „kotkach” opowiada autorka tej historii.

„Bajeczka wielkanocna”

Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków. – Jeszcze chwilkę – mruczały wierzbowe Kotki – daj nam jeszcze pospać, dlaczego musimy wstawać? A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło: – Tak to już jest, że wy musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty. Gdy na gałęziach siedziało już całe stadko puszystych Kotków, Słońce powędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk–puk i przygrzewało mocno. – Stuk–stuk – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki żółty Kurczaczek. Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i  przewiązało czerwoną kokardką. – Najwyższy czas – powiedziało – to dopiero byłoby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc. Teraz Słońce zaczęło rozglądać się dookoła po łące, przeczesywało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę. – Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś. – Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące. – Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zgubić w trawie. – Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki. A Słońce wędrowało po niebie i rozglądało się dokoła, aż zanurzyło złote ręce w stogu siana i zaczęło z kimś rozmawiać. – Wstawaj, śpioszku – mówiło – baś, baś, już czas, baś, baś. A to „coś” odpowiedziało mu głosem dzwoneczka: dzeń–dzeń, dzeń–dzeń. Zajączek z Kurczątkiem wyciągali z ciekawości szyje, a wierzbowe Kotki pierwsze zobaczyły, że to „coś” ma śliczny biały kożuszek i jest bardzo małe. – Co to? Co to? – pytał Zajączek. – Dlaczego tak dzwoni? – piszczał Kurczaczek. I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwonkiem na szyi. – To już święta, święta, święta – szumiały wierzbowe Kotki, a Słońce głaskało wszystkich promykami, nucąc taką piosenkę:

W Wielkanocny poranek dzwoni dzwonkiem Baranek, A Kurczątko z Zającem podskakują na łące. Wielkanocne Kotki, robiąc miny słodkie, już wyjrzały z pączka, siedzą na gałązkach. Kiedy będzie Wielkanoc? Wierzbę pytają.

Rodzic zadaje dziecku pytania: Kogo obudziło wiosenne Słonko? Dlaczego Słońce ich obudziło?

Kurczaki, Zajączki, Baranki, to symbole Świąt. Te zwierzęce postacie ozdabiają stół wielkanocny i wkładane są do koszyczka wielkanocnego.

– Usiadły na gałązce wierzby kotki, jak na obrazie. Są szare, puchate, pewnie już wiesz, że to… (bazie)

– Gdy skorupka jajka pęka, wychodzi z jajeczka. Wygląda wtedy jak mała, żółciutka kuleczka. (kurczak)

– Mogą zaszywać się w lesie lub skakać po łące. Mogą też być czekoladowe to … (zające)

– Wełniane ma trzewiczki, wełniane rękawiczki. (baranek)

Ogłaszamy wielkanocny konkurs: „PISANKA”

Proszę o wykonanie papierowej pisanki i wysłania ja na mój adres mailowy do 9.04. (czwartek) sromekania@gmail.com Jajko znajdziecie państwo w wyprawce plastycznej lub można narysować samodzielnie kontur jajka, format A – 4, jajko należy ozdobić dowolnie (papier kolorowy, bibuła, plastelina, naklejki wielkanocne itp.) Życzę wspaniałych pomysłów i wspólnej zabawy.

  1. Co włożymy do koszyka wielkanocnego?” – szukanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci, rozmowy z rodzicem

W Wielką Sobotę święcone są wielkanocne koszyczki, które wypełnione są różnymi rodzajami pokarmów. Rodzic tłumaczy dzieciom kolejno:

  • malowane jajka (są symbolem odradzającego się życia)

  • kraszanki (pomalowane na jeden kolor)

  • pisanki (ozdabiane różnymi wzorami i kolorami)

  • chleb (ma zapewniać ludziom dobrobyt i pomyślność),

  • sól (chroni przed zepsuciem i złem),

  • chrzan (ma zapewnić zdrowie i sprawność),

  • kiełbasa (zapewnia zdrowie),

  • wielkanocna babka (jest symbolem umiejętności i dostatku),

  • baranek wielkanocny z czerwoną chorągwią (symbol Jezusa Chrystusa). Dzieci siadają przy stolikach i wykonują ćwiczenie (Książeczka str. 23)

Ćwiczenia logopedyczne: rodzic zachęca, dziecko powtarza: „Kra, krę mija”; „ Lis ma norę”; „Stół z powyłamywanymi nogami”; „ Król Karol kupił królowej Karolinie korale koloru koralowego” Proszę wracać do tych krótkich rymowanek i powtarzać z dziećmi.

  1. Jakie potrawy postawimy na świątecznym stole? – szukanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci i wiersza Danuty Gellner „Obudziły się pisanki”


"Obudziły się pisanki" D. Gellner

 

Obudziły się pisanki
wielkanocnym rankiem
i wołają:
- Patrzcie! Tu na stole
same niespodzianki!
Bazie srebrno – białe
i baranek mały.
Ten baranek
ma talerzyk,
skubie z niego
owies świeży
A baby pękate
w cukrowych fartuchach
Śmieją się wesoło
od ucha do ucha!

https://www.youtube.com/watch?v=qKY9oeELKn4&list=RD6xpm8tTKdCQ&index=5

„Stół wielkanocny” – wykonanie zadania ( Książeczka str. 24)

  1. Piosenka do nauki „Wełniany baranek” sł. Jan Gałkowski, muz. Adam Markiewicz

Ten mały nasz baranek, wszyściutko ma wełniane. Lali la, lali la, lali la. x2 Wełniane ma trzewiczki, wełniane rękawiczki. Lali la, lali la, lali la. x2 Co tu robisz, baranku? Chłodno dzisiaj od ranka, chmurki w niebie jak pianka. Lali la, lali la, la la. Wełniane masz trzewiczki, wełniane rękawiczki. Lali la, lali la, lali la! x2 Ten mały nasz baranek wszyściutko ma wełniane. Lali la, lali la, lali la. x2 W kołnierzu futra pełnym ma łebek cały z wełny. Lali la, lali la, lali la. x2 Ślicznie ci jest, baranku, w tym wełnianym ubranku, ślicznie ci jest, baranku. Lali la, lali la, la la. W kołnierzu futra pełnym masz łebek cały z wełny. Lali la, lali la, lali la!

Po niżej przesyłam państwu link z piosenką.

https://www.youtube.com/watch?v=6xpm8tTKdCQ&list=RD6xpm8tTKdCQ&index=1

Na stole pisanki tęczą malowane, wśród zieleni trawy cukrowy baranek. Bazie w wazoniku ciasta i wędliny. Wielkanoc, Wielkanoc i wielkie spotkanie rodziny.

Zdrowych, spokojnych i radosnych świąt Wielkanocnych, smacznego jajka i mokrego Dyngusa Wesołego Alleluja!

Życzy Ania Sromek

https://www.youtube.com/watch?v=lVsbR81g8UM


 

30.03 – 03.04.2020

 

Blok tygodniowy: Zwierzęta na wiejskim podwórku.

1. Co robi rolnik?

2. Kogo mogę spotkać na wsi?

3. Czyje to jajko?

4. Zajęcia o emocjach.

 

Drodzy Rodzice,

przesyłam Wam kolejną partię materiału do realizacji z dzieckiem w domu, pozdrawiam serdecznie Was i moje przedszkolaki. Przetrwamy ten trudny czas, a Ty Koronawirusie chcesz dostać tu się, lecz My się nie damy, bo z domu się nie ruszamy!!!  

  

  1. Co robi rolnik?” – próba odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci, zabawy z piosenką. – Stary Donald farmę miał – zabawa przy piosence.

Stary Donald farmę miał, ija, ija, oł!

Na tej farmie pieska miał, ija, ija, oł!

Słychać hau, hau tu, Hau, hau tam, Hau tu, hau tam, Wszędzie hau, hau,

Stary Donald farmę miał, ija, ija, oł!

Na tej farmie krowy miał,ija, ija, oł!

Słychać mu, mu tu, Mu, mu tam, Mu tu, mu tam, Wszędzie mu, mu,

Stary Donald farmę miał, ija, ija, oł!

Na tej farmie kaczki miał, ija, ija, oł!

Słychać kwa, kwa tu, Kwa, kwa tam, Kwa tu, kwa tam, Wszędzie kwa, kwa,

Stary Donald farmę miał, ija, ija oł! •

Rodzic tłumaczy dzieciom, że w Polsce są gospodarstwa wiejskie, a osoba pracująca na roli to rolnik. Farma, o której śpiewali, to również gospodarstwo wiejskie, ale w Stanach Zjednoczonych, a rolnik w tamtej kulturze to farmer. Rodzic zadaje pytania: Jakie zwierzęta hodował stary Donald? Jakie inne zwierzęta możemy spotkać na wsi? Czym jeszcze zajmuje się rolnik na wsi „Jak wygląda wieś?” – spróbuj narysować, to co widzisz ze swojego okna, może to domek sąsiada, może piękne drzewo czy ogródek, a może po prostu narysuj swój dom. Gotowy rysunek podpisz tylko imieniem z pomocą rodziców i wyślij tę pracę na mój email: sromekania@gmail.com

  1. Kogo mogę spotkać na wsi?” – opowieść ruchowa. Rodzic czyta opowiadanie, dziecko wykonuje ruchy odpowiednio do słuchanej treści:

Jest ranek. Słońce powoli oświetla podwórko. Pierwszy na podwórku pojawia się kogut. Chodzi dumnie, wysoko stawia nogi, rusza głową na boki, nagle głośno pieje: kukuryku! Kury z niezadowoleniem kręcą się na grzędach, później jedna za drugą wychodzą z kurnika, gdacząc: ko, ko, ko, ko… Na podwórku robi się coraz weselej. Nareszcie z domu wychodzi gospodarz, jest bardzo wcześnie, dlatego gospodarz przeciąga się i szeroko otwiera buzię, ziewając. Między jego nogami prześlizguje się szara myszka. Pora zadbać o swoje zwierzęta – myśli gospodarz i, mocno stawiając kroki, idzie w stronę stajni, bo tam czekają na niego dwa głodne konie. Gospodarz nalewa im wody i podaje widłami siano – gdy będzie cieplej, wyprowadzi je na dwór. Zadowolone konie wierzgają kopytami i rżą radośnie: iha, haha, iha, haha. Teraz pora wyprowadzić krowy z obory. Gospodarz otwiera ciężkie drzwi. Wita się ze swoimi czterema krowami, przywiązuje im specjalny sznurek – postronek – i trzymając go, wyprowadza krowy z obory. Krowy idą powoli, zatrzymując się co chwilę, mocno machają swoimi ogonami, aby odgonić muchy. Są na miejscu – to ogrodzone pastwisko, tutaj krowy cały dzień będą żuły trawę, tutaj krowy są bezpieczne. Czas wrócić do domu – myśli gospodarz. Wraca, aby zjeść śniadanie. Tak zaczyna się kolejny dzień w gospodarstwie wiejskim.

  1. Czyje to jajko?” – rozmowa na temat wielkości jajek na podstawie doświadczeń dzieci. Jak myślicie, jajo którego z ptaków jest największe? Oczywiście ,że strusia. Jakie inne ptaki znoszą jajka? ( kaczki, kury, gęsi, indyki) - dziecko dzieli te słowa na sylaby.

Jakie produkty uzyskujemy od danego zwierzęcia: Rodzic zadaje pytanie dziecku co uzyskujemy od krowy – mleko, masło, jogurty, śmietanę, ser, twaróg; od owcy – mleko, sery; od kozy – mleko, sery, jogurty; od kury – jajka. Rodzic zadaje pytanie dziecku: po co są w gospodarstwie wiejskim takie zwierzęta jak konie, psy czy koty, jeśli nie uzyskujemy z nich żadnych produktów spożywczych. Podpowiadamy; Koń – czasami pomaga rolnikowi w uprawie ziemi, pies – broni gospodarstwa, nie wpuszcza intruzów, kot – przegania myszy z domu gospodarza. Rozwijanie procesów spostrzegania. Zestaw ćwiczeń ruchowych – doskonalenie czynności podstawowych: chodu, biegu, skoku, utrzymywania równowagi. „Zróbmy pastę!” – wspólne wykonanie pasty jajecznej lub twarogowej. Wyrabianie nawyku częstego i dokładnego mycia rąk przed przygotowywaniem i konsumpcją posiłków.

  1. Zajęcia o emocjach – zachwyt nad zwierzętami mieszkającymi w gospodarstwie. – Dzień na wsi – słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat.

Pobyt na wsi u dziadków to dopiero wyzwanie... Dzień się tam zaczyna inaczej, wcześnie jest śniadanie. Trzeba zadbać od rana o wszystkie zwierzęta, o królikach, o świnkach, o owcach pamiętać. Dać jeść i pić bez wyjątku wszystkim w całym obrządku. Owce wypuścić na hale, to dla nich miejsce wspaniałe. Już słychać radosne beczenie, chrumkanie, to znaczy, że zwierzętom smakuje ich śniadanie. Konie są w stajni bardzo szczęśliwe, gdy im porządnie rozczeszę grzywę, gdy je z czułością, dokładnie wyszczotkuję, parskają głośno, mówiąc „dziękuję”. W stajni, w chlewiku, na dworze, cały dzień trwa praca. Dopiero gdy się ściemnia, z dziadkiem do domu wracam. Jestem zmęczony, lecz wiem, że gdy zwierzętom troskę okażę, sam kiedyś będę jak dziadek wspaniałym gospodarzem.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza: O jakim miejscu była mowa w wierszu? O kogo trzeba zadbać w gospodarstwie? Jak trzeba zadbać o zwierzęta? Dlaczego trzeba dbać o zwierzęta? Czy praca na wsi jest lekka, przyjemna? Czy chcielibyście kiedyś pojechać na wieś i opiekować się zwierzętami? W czym moglibyście pomóc gospodarzowi na wsi? – Ćwiczenie z księgą emocji. Dzieci układają historyjkę obrazkową pasującą do treści wiersza. Opowiadają, co się zdarzyło po kolei.

W załączniku macie państwo memory do układania oraz do globalnego czytania (obrazek – podpis); łączenie karteczek w pary ( kot – kot), podział słów na sylaby, nazywanie pierwszej głoski (K) Kogut itp.

 


 

23 - 27 MARCA 2020

WIOSENNE PRZEBUDZENIE

Proszę o utrwalenie wiersza i piosenki

Wiersz „Pracowita Pani Wiosna”

Jak co roku Pani Wiosna znów się wzięła za porządki i w ogrodzie wygrabiła
ścieżki i grządki.

Wysprzątała cały domek
od piwnicy, aż po stryszek, więc chwaliły ją sąsiadki, miło to słyszeć.

Naprawiła ptasie gniazda,
zbudowała kilka nowych i kazała je przewietrzyć rankiem wiatrowi.

Piosenka „Marcowe żaby”

  1. Już wiosna na polach sadzi krokusy, zając siedzi pod sosną marzną mu uszy.

Ref. A żaby rechu – rech ; żaby się cieszą, że ten marzec rechu – rech wszystko pomieszał, raz słońce, a raz deszcz idzie wiosna a tu śnieg, bo w marcu jak w garncu rechu, rech żabi śmiech.

  1. A deszczem umyte drzewa są czyste, na gałązkach już rosną kotki puszyste.

  2. Na łące bociany głośno klekocą, rankiem słońce przygrzewa, mróz mrozi nocą

 

Proszę o korzystanie z „Księgi emocji” oprócz świetnej zabawy, rozwija ona spostrzeganie, mowę, a przede wszystkim logiczne myślenie. Znajdziecie ją państwo w Boksie edukacyjnym „Plac zabaw”

 


 

Kolejne urodzinki w Biedronkach


 

 Biedronkowe warsztaty

Nasze Biedroneczki, choć malutkie to jednak też nie próżnują i pragną  poznawać otaczający je świat. W tym celu udały się do Gliwickiego Centrum Odlewnictwa Artystycznego, by dowiedzieć się czegoś o gliwickich lwach. Warsztaty były bardzo ciekawe a dla utrwalenia informacji, dzieci wykonały piękne prace plastyczne, które miały przelać na papier to czego się dowiedziały.


 

Urodzinki Darii

Naszej solenizantce, STO LAT, wszelkiej pomyślności i spełnienia marzeń. Niech z jej buzi nie schodzi uśmiech, a słonko świeci przez cały czas. Dziękujemy łakocie i mocno Cię ściskamy.


 

 Mały gość...

 

Nasze Biedroneczki odwiedził "mały gość", chomik Chrupek, który zawitał na zajęciach miał za zadanie uświadomić maluchom jak wielką odpowiedzialnością jest mieć pupila. Dzieci w tym dniu zachowywały się stosunkowo cicho wiedząc, że Chrupek ucina sobie drzemkę. Każdy mógł przywitać się z chomikiem i przez jakiś czas się nim poopiekować. Dzieci w tej roli świetnie się sprawiły, a zajęcia były bardzo udane.


 

Czary mary z wody, czyli spotkanie z p. Danusią


Kolejny raz zagościła u nas p. Danusia. Tym razem pokazała maluchom parę naukowych sztuczek związanych z wodą. Pokaz był fascynujący, bo kto by pomyślał, że zużyciem tej zwykłej wody można tyle zrobić, no i to tak ciekawych doświadczeń.


 

 

Tyle radości i zadowolenia dały nam pyszne pączusie. Choć może nie należą do zdrowej żywności, to jednak nasza tradycja, a przedszkole służy do jej przekazywania. Udało się to zrobić w pyszny sposób.

   

Dziękujemy Radzie Rodziców za ten smakowity prezent.


 

Uroczystość "Dnia Babci i Dziadka"

 

Wspaniały wystrój, odświętne stroje no i szacowni goście, dla których przygotowano prawdziwą galę z okazji ich święta. Dzień Babci i Dziadka w naszym przedszkolu był wielkim wydarzeniem, w którego przygotowanie wszyscy włożyli wiele trudu i serca. Opłaciło się. Tańce, śpiewy, a nawet pokazy prawie akrobatyczne, zaprezentowały nasze przedszkolaki dla swoich kochanych Dziadków. Pod okiem czujnych nauczycielek wszystko poszło doskonale. Dziękujemy gościom za przybycie i już zapraszamy za rok na kolejną dawkę emocji i wzruszeń.

 

Naszym drogim paniom: Agnieszce, Ani, Asi oraz Lidce, składamy ogromne podziękowania za pracę włożoną w przygotowanie maluchów, naszym woźnym paniom Agnieszką za pomoc w organizacji imprezy, a drogim rodzicom za poczęstunek.


 

 

Pamiętajmy 17 lutego...


 

 

Spotkanie świąteczne w Biedronkach

      

Zegar