Kącik rodzica

Grafomotoryka – czym jest i jak ją ćwiczyć z dzieckiem?

Grafomotoryka to umiejętność pisania i rysowania. Zdolności te najczęściej kształtują się w okresie przedszkolnym dziecka. Pracy nad grafomotoryką malucha nie prowadzi jedynie nauczyciel czy wychowawca przedszkolny, ale bardzo pomóc mogą sami rodzice. Zaleca się, aby jak najwięcej ćwiczyć z dzieckiem jego umiejętność pisania i rysowania, ale też ogólną sprawność rąk. Jest wiele różnych dróg pracy z dzieckiem, które nie tylko będą dla niego rozwijające, ale również zabawne i przyjemne.

Dziecko rodzi się bez umiejętności pisania i rysowania. Kompetencje te zdobywa z czasem, a szybkość postępów i rozwoju zależy od częstotliwości ćwiczeń oraz ogólnej sprawności ruchowej. Na początku maluch zaczyna przejawiać chęć do rysowania abstrakcyjnych i trudnych do zidentyfikowania kształtów, które w jego wizji przedstawiają np. mamę lub kotka. Z czasem wzrasta jego zdolność do wierniejszego oddawania kształtów, nieskomplikowanych figur geometrycznych, rysowania prostej linii. Na dalszym poziomie rozwoju grafomotoryki dziecko jest w stanie tworzyć rysunki, które stają się zrozumiałe dla osób postronnych i pisać czytelne litery.

Co to jest grafomotoryka?

Grafomotoryka to umiejętność pisania i rysowania, która rozwija się stopniowo przez kilka lat. Na zdolność pisania i rysowania składa się kilka innych umiejętności, istotnych dla dziecka. Są to ogólna sprawność manualna, percepcja wzrokowa, zdolność odtwarzania ruchów, rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej. Grafomotoryka jest zatem kolejnym etapem w ogólnym psychoruchowym rozwoju dziecka. Dla osiągnięcia poprawnej zdolności rysowania i pisania kluczowe jest wykształcenie w dziecku zdolności do prawidłowego trzymania narzędzia pisarskiego i posługiwania się nim.

Ćwiczenia na grafomotorykę

Ćwiczeń usprawniających zdolności grafomotoryczne jest bardzo wiele. Dziecko może kolorować kolorowanki, powtarzać kształty po wykropkowanych liniach, prowadzić linię w labiryncie, wycinać kształty z papieru, dorysowywać linie na niedokończonym rysunku. Grafomotorykę rozwijają nie tylko ćwiczenia polegające na rysowaniu lub powtarzaniu szlaczków czy liter, ale również zabawy z użyciem różnych materiałów. Dziecko powinno malować pędzelkiem lub rączką, lepić z plasteliny, nawlekać koraliki czy makaron na sznurek, tworzyć kształty z klocków, rysować kredą po chodniku lub po tablicy.

Pomocne w kształtowaniu pracy rączki są też proste obowiązki domowe, ponieważ dziecko może razem z rodzicem wieszać pranie, składać ubrania, zapinać guziki. Dobrze jest jak najszybciej uczyć malucha wiązania sznurowadeł, zapinania swoich swetrów czy bluz itp. Wszystkie aktywności, które angażują rączkę, są wskazane, ponieważ przyczyniają się do podwyższenia zdolności manualnych.

Jak wspierać grafomotorykę?

Warto wykonywać wraz z dzieckiem jak najwięcej zróżnicowanych ćwiczeń na grafomotorykę. Regularne wykonywanie ćwiczeń, w których dziecko ma do wykonania różnorakie zadania, wykształci w nim szersze spektrum umiejętności. Najlepiej potraktować takie ćwiczenia jak najlepszą zabawę, nigdy na dziecko nie krzyczeć, nie krytykować go, nie porównywać do innych dzieci. Dobrze jest chwalić malucha za każde poprawnie wykonane zadanie. Spokojna i radosna atmosfera zadziała na dziecko najbardziej stymulująco, samo będzie chętnie wracać do ćwiczeń, co pozytywnie wpłynie na jego umiejętności.

Trzeba obserwować postawę dziecka, aby wychwycić, czy w czasie rysowania bądź pisania nie garbi się nad kartką. Kluczowe jest nauczenie się przez dziecko poprawnego chwytu narzędzia do pisania i rysowania. Powinno się kontrolować jego zdolność trzymania długopisu czy kredki, aby nie naciskało zbyt słabo, ani zbyt mocno na powierzchnię, na której pisze lub rysuje.

Zaburzona grafomotoryka

Predyspozycje dzieci do rozwinięcia ich zdolności grafomotorycznych różnią się między sobą, dlatego nie powinno się porównywać nawet równolatków. Zdarza się jednak, że dziecko ma zaburzoną grafomotorykę, a jego umiejętności są zdecydowanie poniżej ogólnie przyjętych schematów dla każdego wieku. W takiej sytuacji warto skonsultować się ze specjalistą. Kłopoty wynikać mogą z ogólnych problemów rozwojowych, braku odpowiednio rozwiniętej koordynacji wzrokowo-ruchowej, zbyt małej precyzyjności ruchów, nieprawidłowego trzymania narzędzia do pisania. Niekiedy problemy z grafomotoryką wynikać mogą z wady wzroku dziecka.

 

W ostatnim czasie nasze przedszkolaki uczestniczyły w wojewódzkiej Akcji Informacyjno-Edukacyjnej „Wirusoochrona”, w zajęciach profilaktycznych promowanych przez Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną. Zajęcia te miały na celu promowanie zdrowego stylu życia ze szczególnym naciskiem na dbanie o higienę. W trakcie zajęć dzieci wykonywały ciekawe eksperymenty, które obrazowały, jak przenoszą się wirusy oraz jak prawidłowo myć ręce. Nasze maluchy mają dużą wiedzę na temat higieny, niestety nie zawsze idzie ona w parze z praktyką. Zajęcia z eksperymentami i doświadczeniami sensorycznymi na pewno na długo pozostaną w pamięci dzieci.

 

Motoryka mała i duża oraz jej kształtowanie u dziecka.

 

Motoryka oznacza całościową sprawność fizyczną człowieka i jego ruch. Każdy musiał wyrobić w sobie w dzieciństwie umiejętności motoryczne. Dziecko rozpoczyna rozwój na tym polu już od pierwszych dni życia. Istnieje podział na motorykę małą i dużą, które określają zupełnie różny zakres ruchów. Odpowiednie rozwinięcie umiejętności na obydwu polach zapewnia prawidłowe funkcjonowanie w przyszłości.
 
Rozwój motoryki przebiega w różnym tempie u różnych dzieci. Zależne jest to od ich indywidualnych predyspozycji, związanych z występowaniem czynników środowiskowych oraz wpływem determinujących je genów. Są jednak wyznaczone w życiu dziecka etapy, kiedy powinno osiągnąć już określone umiejętności motoryczne. Jeśli ma spore problemy z motoryką małą lub dużą, które powinny już minąć danym okresie życia, zdarza się, że potrzebna jest pomoc specjalisty. Szczęśliwie w większości przypadków zdolności motoryczne dziecka można szybko poprawić, dzięki wprowadzeniu odpowiednich ćwiczeń.
 

Co to jest motoryka?

Motoryka to sprawność fizyczna człowieka i jego aktywność ruchowa. Motoryka dzieli się na motorykę małą i dużą, które odpowiadają za różne obszary wykonywanych ruchów. Motoryka mała opisuje ruchy jedynie dłoni oraz palców. Motoryka duża to aktywność ruchowa o większym zakresie, w której udział bierze zazwyczaj całe lub prawie całe ciało.

W ramach motoryki małej zawiera się pisanie, rysowanie, kolorowanie, wycinanie, lepienie, wyklejanie itp. Są to ruchy o mniejszym zasięgu w porównaniu z motoryką dużą, ale jednocześnie wymagają o wiele więcej precyzji, uwagi i skupienia. Motoryka duża angażuje dużą część lub całość ciała do wykonywania takich czynności ruchowych, jak chodzenie, bieganie, jazda na rowerze, wspinanie, skakanie, pływanie, tańczenie itp.

Rozwój motoryki przebiega w różnym tempie u różnych dzieci. Zależne jest to od ich indywidualnych predyspozycji, związanych z występowaniem czynników środowiskowych oraz wpływem determinujących je genów. Są jednak wyznaczone w życiu dziecka etapy, kiedy powinno osiągnąć już określone umiejętności motoryczne. Jeśli ma spore problemy z motoryką małą lub dużą, które powinny już minąć danym okresie życia, zdarza się, że potrzebna jest pomoc specjalisty. Szczęśliwie w większości przypadków zdolności motoryczne dziecka można szybko poprawić, dzięki wprowadzeniu odpowiednich ćwiczeń.

Co to jest motoryka?

Motoryka to sprawność fizyczna człowieka i jego aktywność ruchowa. Motoryka dzieli się na motorykę małą i dużą, które odpowiadają za różne obszary wykonywanych ruchów. Motoryka mała opisuje ruchy jedynie dłoni oraz palców. Motoryka duża to aktywność ruchowa o większym zakresie, w której udział bierze zazwyczaj całe lub prawie całe ciało.

W ramach motoryki małej zawiera się pisanie, rysowanie, kolorowanie, wycinanie, lepienie, wyklejanie itp. Są to ruchy o mniejszym zasięgu w porównaniu z motoryką dużą, ale jednocześnie wymagają o wiele więcej precyzji, uwagi i skupienia. Motoryka duża angażuje dużą część lub całość ciała do wykonywania takich czynności ruchowych, jak chodzenie, bieganie, jazda na rowerze, wspinanie, skakanie, pływanie, tańczenie itp.

Jak wspierać motorykę dużą i małą?

Dziecko rodzi się bez umiejętności motorycznych i nabywa je z czasem. Rozwój motoryki następuje wieloetapowo, przy czym każdy etap musi być zaliczony, aby możliwe było opanowanie kolejnego stopnia rozwoju. Na przykład dziecko nie zacznie chodzić, jeśli nie będzie miało za sobą etapu raczkowania. Rozwój motoryki małej jest ściśle związany z osiągnięciem odpowiedniego poziomu rozwoju motoryki dużej. Dziecko najpierw musi osiągnąć pewien stopień ogólnego rozwoju ruchowego i koordynacji wzrokowo-ruchowej, aby mogło przystąpić do rozbudowy zdolności manualnych. Rozwój motoryki dużej jest ważny nie tylko jako wstęp do ćwiczenia motoryki małej, ale wpływa też na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i całościowy poprawny rozwój człowieka.

U kogo wspierać motorykę?

Motorykę wspierać należy u każdego dziecka. W obecnych czasach maluchy spędzają dużo czasu w domu przed telewizorem lub komputerem. Przez dużą część dnia prowadzą zatem siedzący tryb życia, który ma negatywny wpływ na całościowy rozwój. Warto jest angażować dziecko do jak największej liczby zróżnicowanych aktywności poza domem. Dobrym pomysłem są wyjścia na spacery, inicjowanie zabaw ruchowych, jak np. berek czy zabawa w chowanego, nauka pływania, korzystanie z różnych sprzętów na placu zabaw, wycieczki rowerowe, nauka tańca.

,,PRZEGLĄD METOD AKTYWIZUJĄCYCH ROZWÓJ DZIECKA
W WIEKU PRZEDSZKOLNYM’’


Dziecko w wieku przedszkolnym wymaga szczególnej troski, należy, więc dbać o jego rozwój i w ten sposób budować fundament do późniejszej nauki szkolnej.
Wiek przedszkolny jest bardzo ważnym okresem w życiu każdego dziecka. Jest to czas konstruowania własnego „Ja”, czas tworzenia kontaktów z innymi ludźmi, czas budzenia się uczuć do innych ludzi. Dzieci w tym wieku stosunkowo łatwo poddają się działaniom wspomagającym ich rozwój. Każde dziecko rodzi się wszechstronnie uzdolnione, z pełną możliwością rozwoju we wszystkich kierunkach, potencjalną inteligencją, zadatkami na rozwijanie twórczości, oraz dużym talentem społecznym. Trzeba, zatem stworzyć mu możliwość maksymalnego rozwoju. To my dorośli, rodzice i nauczyciele powinniśmy odgrywać znaczą rolę w zapewnieniu im pełnej samorealizacji. Pomagając dziecku w drodze do wspaniałej przyszłości wzbogacamy nie tylko świat dziecka, ale także swój własny. Współczesna edukacja przedszkolna kładzie nacisk na nowy styl pracy z dzieckiem. Nauczyciel traktuje dziecko jako partnera, pomaga mu w indywidualnym rozwoju. Wskazuje, w jakim kierunku rozwój ten może i powinien zmierzać. W tym celu działania edukacyjne nauczyciela powinny być skierowane na stosowanie różnorodnych metod w pracy dydaktyczno – wychowawczej. Skierowane są one na dziecko, jego wychowanie, oraz prawidłowy i wszechstronny rozwój. Wychodzą one naprzeciw ogólnym potrzebom życia społecznego i gospodarczego oraz związanej z tym sytuacji rodziny. Stosowane w przedszkolu metody prowadzenia zajęć odnoszą się do sposobów pracy nauczyciela z dziećmi i służą realizacji wyznaczonych celów zajęć. Są one odmienne od metod szkolnych. Można wyodrębnić trzy grupy metod: oglądowe, słowne, oraz praktycznego działania. Przenikają się one wzajemnie i rzadko występują w swojej czystej postaci. Jednak niektóre z nich są dominujące w konkretnych rodzajach zajęć.


Metoda oglądowa – oparta na obserwacji i pokazie pojawia się podczas spacerów, wycieczek, czy oglądania różnego rodzaju ilustracji.


Metoda słowna wykorzystywana jest wykorzystywana w czasie słuchania różnego rodzaju
utworów literackich: wierszy, opowiadań, bajek itp.
Obok metod działań odnoszących się do organizacji pracy nauczyciela można wyodrębnić metody odnoszące się do działań dziecka związanych z procesem uczenia się.
Przedstawiają one możliwości wielostronnego uczenia polegającego na:
· przyswajaniu (podanego, gotowego materiału),
· odkrywaniu (nowych wiadomości podczas rozwiązywania problemów, oraz samodzielnego poszukiwania),
· przeżywaniu (różnorodnych treści i wartości),
· działaniu (polegającym na zmienianiu rzeczywistości i samego siebie poprzez sprawdzanie wiadomości w praktyce)
Wielostronne uczenie się przeciwstawia się jednostronnemu uczeniu się, czyli nauczaniu opartemu głównie na przyswajaniu gotowej wiedzy podanej przez nauczyciela.
Takiemu wielostronnemu uczeniu odpowiadają metody nauczania, takie jak:
– metody podające (przyswajanie): opowiadanie, pogadanka, historyjka obrazkowa, wiersze, piosenki, praca z tekstem,
– metody problemowe (odkrywanie): gry dydaktyczne, „burza mózgów”, inscenizacja,
– metody aktywizujące (przeżywanie): drama, wystawa, pokaz,
– metody praktyczne (działanie): ćwiczenia.


Dobór metod zależy od indywidualnych możliwości dzieci oraz od tego, jakie umiejętności zaplanowaliśmy kształcić w danej chwili. Zatem najlepszymi metodami są te, które
aktywizują i motywują dziecko oraz umożliwiają praktyczne zastosowanie zdobytej wiedzy. Zarówno wszystkie metody, jak i techniki służą wspomaganiu wszechstronnego rozwoju dziecka rozbudzając jego aktywność twórczą, zapewniając pozytywną motywację do podejmowania zadań, a tym samym rozwijając wiarę we własne siły i możliwości. Aktywność dzieci w edukacji przedszkolnej jest w centrum zainteresowania nauczycieli, którzy dążą do stworzenia takich sytuacji edukacyjnych by ich wychowankowie odgrywali czynną rolę w realizacji określonych zadań. Służą ku temu metody aktywizujące.


1. Burza mózgów:
Jest to najprostsza metoda aktywizująca. Pozwala na zgromadzenie w krótkim czasie dużej ilości pomysłów na rozwiązanie jakiegoś problemu. Plusem tego sposobu jest możliwość modyfikowania cudzych pomysłów lub na zasadzie skojarzenie, podawanie innych. W czasie burzy mózgów pracuje się indywidualnie, ale na rzecz całego zespołu, którego zadaniem jest zgromadzenie jak największej liczby pomysłów czy faktów do danego problemu. Burzę mózgów stosuje się jako.
– rozgrzewkę umysłową
– dla ustalenia zakresu posiadanej wiedzy
– dla utrwalenia wcześniej zdobytej wiedzy
– dla znalezienia najlepszego rozwiązania jakiegoś problemu
Zastosowanie podczas pracy z dziećmi burzy mózgów pozwala na:
– włączenie wszystkich dzieci do pracy
– szybkie zgromadzenie dużej ilości pomysłów
– przeprowadzenie rozgrywki umysłowej
– naukę zwięzłego wyrażania myśli
– sprawdzenie posiadanej wiedzy


2. Mapa pojęciowa
To metoda wizualnego przedstawienia problemu z wykorzystaniem schematów, zwrotów, rysunków, symboli. Celem stosowania tej metody jest usystematyzowanie zdobytej wiedzy lub wizualizacja posiadanych wiadomości. W trakcie pracy tą metodą dzieci doskonalą umiejętności techniczne takie jak: czytanie, pisanie, rysowanie i umiejętności umysłowe min. Planowanie, klasyfikowanie. Muszą również współdziałać ze sobą przekonywać o swoich racjach, ale także rezygnować ze swoich pomysłów na rzecz dochodzenia do porozumienia.


Efekty pracy z mapą pojęciową:
– uczy samodzielnego zdobywania wiedzy
– uczy posługiwania się poznanymi pojęciami
– daje okazję doskonalenia czytania ze zrozumieniem
– ułatwia zapamiętanie poznanych faktów poprzez poszukiwanie, segregowanie wiadomości, przedstawienie w postaci rysunku
– uczy uważnego słuchania
– uczy oceny i samooceny
– daje szansę wykazania się dzieciom różnych zdolnościach
– stwarza możliwość współpracy
– uczy zadawania pytań i udzielenia odpowiedzi


3. Metoda projektu.
Jedną z kluczowych umiejętności, w jakie przedszkole wyposażyć ma dziecko to twórcze myślenie. Taką możliwość daje metoda projektów. Polega ona na wykonaniu przez dzieci zadań poprzez samodzielne poszukiwania pod opieką nauczyciela.
Dzieci w trakcie pracy nad projektem uczą się:
– przeprowadzania rozmów
– samodzielnego poszukiwania materiałów
– współdziałania w grupie
– odpowiedzialności


4. Stymulacje
Stymulacje to naśladowanie rzeczywistości, ćwiczenie najbardziej efektywnych zachowań w bezpiecznych warunkach. Ideą stymulacji jest doskonalenie konkretnych umiejętności oraz uczenie się na błędach popełnionych w bezpiecznej stymulacji ćwiczeniowej.
Stymulacje mogą obejmować takie proste umiejętności jak:
– nadawanie paczki na poczcie
– zabawę dzieci w sklep
– czy lekarza
Stymulacja ma wpływ na:
– kształtowanie się systemu wartości
– kształtowanie się umiejętności poznawczych
– rozwijanie umiejętności społecznych
– poprzez utożsamienie się z własnymi przeżyciami głęboko zapada w pamięć i łatwo daje się odtworzyć.


5. Drama
Drama polega na wczuwaniu się w role, na improwizacji, która angażuje ruch, gest, mowę,
myśli i uczucia. Drama uczy rozumienia siebie i innych na poziomie emocji i uczuć.
Głównym sposobem pracy w dramie jest bycie w roli. Polega ona na tym, że dziecko jest sobą w nowej roli, nieznanej sytuacji.
Drama jest:
– doskonałym ćwiczeniem językowym
– rozwija myślenie i wyobraźnię
– uczy komunikatywności
– ćwiczy koncentracje i spontaniczność
– ułatwia zapamiętywanie odgrywanych ról
– pozwala zrozumieć przeżycia i zachowani innych ludzi


6. Gry planszowe
Gry i zabawy są znanym elementem zajęć w przedszkolu. Oprócz dobrej zabawy niosą ze sobą treści dydaktyczne i wychowawcze. Uczą ścisłego przestrzegania reguł.
Gry planszowe wpływają na:
– na twórcze myślenie
– rozwijają wyobraźnie
– zmuszają do współdziałania
– wymuszają precyzyjne redagowanie poleceń
– są niekonwencjonalnym sposobem uczenia się
– dają satysfakcję z wykonanej pracy
– treści ujęte w grach głęboko zapadają w pamięć
Obok głównych metod aktywizujących stosowanych w pracy z dzieckiem nauczyciele stosują także inne metody i techniki aktywizujące wszechstronny rozwój dzieci;
· Ruch rozwijający V. Sherborne
Weronika Sherborne wypracowała system ćwiczeń ruchowych pod nazwą Ruch Rozwijający.
Jest to program nastawiony na rozwijanie – przez odpowiednie ćwiczenia i zabawy ruchowe- takich cech, jak: poczucie własnej wartości i pewności siebie, poczucie
bezpieczeństwa, odpowiedzialność, wrażliwość, umiejętność nawiązywania kontaktów z drugą osobą.
Ruch Rozwijający zgodnie z rolą jaką przypisuje autorka, wyraża główną ideę metody:
posługiwanie się ruchem jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka.
System ćwiczeń wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka zaspokajających w kontakcie z druga osobą. Podstawowe założenia tej metody to rozwijanie przez ruch:
świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego świadomości przestrzeni i działania w niej dzielenia przestrzeni z innymi osobami i nawiązywanie z nimi bliskiego kontaktu.
Normalna aktywność dziecka, wykonywane przez nie czynności ruchowe o charakterze dowolnym – celowym jest uwarunkowana świadomością własnego ciała i
własnej tożsamości. Udział w ćwiczeniach ma na celu stworzenie dziecku okazję do poznania własnego ciała, usprawniania motoryki, poczucia swojej siły, sprawności
i związku z tym możliwości ruchowych.
· Metoda gimnastyki ekspresyjnej, która rozwija zdolności twórcze i odkrywcze w
pracy z dziećmi w przedszkolu, może ujawniać się w trojaki sposób:
·
· · sporadycznie w formie krótkich wstawek uatrakcyjniających zajęcia,
·
· · przez prowadzenie większych fragmentów zajęć,

· · przez prowadzenie całych jednostek metodycznych omawianą metodą.
· Metoda Carla Orffa
· Twórca tej metody wyszedł z założenia, iż ćwiczenie gimnastyczne należy rozwijać w ścisłej korelacji z kulturą rytmiczno – muzyczną, oraz kulturą słowa. Jego zdaniem muzyka rodzi się z mowy, ruchu i gestu. Oznacza to w praktyce, że wykorzystane i przetworzone na język muzyczny powinno być to, co dziecku najbliższe: słowo, gest, ruch, otoczenie. Zaspokojenie potrzeby ruchu w formie dobranej przez samo dziecko, daje okazję do rozładowania napięć emocjonalnych, do ich odreagowania.
· Metoda gimnastyki twórczej (ekspresyjnej) Rudolfa Labana
· Metoda ta, nazywana jest także metodą improwizacji ruchowej. Ważną rolę odgrywa tu inwencja twórcza ćwiczącego, jego pomysłowość, fantazja, oraz doświadczenie ruchowe.
· Operuje się tu zadaniami ruchowymi otwartymi i zamkniętymi, opowieścią ruchową, ruchem zabawowo – naśladowczym, inscenizacją, improwizacją ruchową,
pantomimą, mimiką, groteską, kanonami ruchowymi, ćwiczeniami muzyczno – ruchowymi przy użyciu instrumentów perkusyjnych, oraz muzyki żywej i mechanicznej, zabawami rytmiczno – tanecznymi, elementami tańców regionalnych i narodowych, które komponuje się następnie w małe układy.

 

Świąteczny wystrój, świąteczny nastrój i świąteczny repertuar, uświetniły dzisiejszy dzień w przedszkolu. Każda grupa przygotowała występ, który wprowadził do naszej szkoły powie świąt. Dzieciaki wypadły doskonale, a w zamian każde otrzymało drobiazg, który w imieniu Dzieciątka wręczył pan dyrektor. Niech ten świąteczny nastrój niesie się przez Bojków i pozostanie jak najdłużej z nami… Hej kolęda kolęda…

Dziękujemy naszym Panią Nauczycielka za przygotowanie tego uroczystego wydarzenia.

 

10 pomysłów na spędzanie czasu z dzieckiem w domu.

 

Obecna sytuacja z rozprzestrzenianiem się koronawirusa jest poważna. Hasztag #zostańwdomu pojawia się w mediach społecznościowych na każdym kroku. Ważne jest, aby mieć świadomość powagi sytuacji i z rozsądkiem podchodzić do wszystkich czynności.

W tym trudnym dla nas wszystkich okresie podpowiadamy, w jaki sposób możecie wykorzystać cenny czas, spędzony z dziećmi w domu. Niech będzie przyjemnie i kreatywnie😉

A więc wszystkie ręce na pokład – zaczynamy rodzinne zabawy!

 

1. KREATYWNE DIY, czyli zrób to sam

Z synem, czy z córką – możecie tworzyć wszystko! Przez biżuterię, karmnik dla ptaków po mały zielnik na balkon. Pomysłów i inspiracji jest mnóstwo w internecie! Niewielkim kosztem uczycie dzieci samodzielności i zaradności. Powiedzenie „zero waste” nabiera nowego znaczenia 😉

Inne propozycje DIY:

  • uszycie poduszki / lalki

  • stworzenie toru wyścigowego

  • zbudowanie organizera na biurko z plastikowych butelek po napojach, czy ze słoików

  • stworzenie kolorowej zakładki do książek (mulina, skrawki materiałów, kartonik)

  • przerobienie kartonu po pieluchach na wesoły/ozdobny pojemnik na zabawki

2. TEATR W DOMU – dlaczego nie 😉

Zabawa na cały dzień! Zaczynacie od wymyślenia scenariusza (tu już pójdzie w ruch fantazja dziecka). Następnie szykujecie scenografię z kartonów i pozwalacie maluchowi ozdobić scenę. W ruch idą stare skrawki materiałów, brokat, cekiny, włóczka, folia bąbelkowa, ręcznik papierowy itd. Następnie montujecie kurtynę z np.: pieluszek. Ostatni etap przygotowań to kukiełki ze skarpetek (najlepiej tych, którym brakuje już pary;)). Na koniec zostaje odegranie ról, nagranie pamiątkowego filmu i przesłanie np.: do dziadków.

3. SESJA FOTOGRAFICZNA

Chyba wszystkie dzieci bez wyjątku uwielbiają się przebierać. Szczególnie jak mama i tata nie patrzą, zakradają się do szaf i mierzą szpilki, krawaty, błyszczące sukienki…Pozwólcie jednego dnia zaszaleć maluchom, udostępnijcie im kilka rzeczy z własnej garderoby (mogą to być ubrania i akcesoria, których już nie zakładacie, albo planowaliście się ich pozbyć). Niech to będzie kapelusz, elegancki szal, sukienka, szelki. Dzieci będą w raju 😉 Niech same stworzą po 3 zestawy na różne okazje. Po wystrojeniu się zróbcie im zabawną sesję zdjęciową! Przy okazji będzie można kilka zdjęć wydrukować i rozdać dziadkom 😉

4. WSPÓLNA GIMNASTYKA

Przyjemne z pożytecznym. Zachęćcie dzieci i siebie do ćwiczeń. Włączcie ulubioną muzykę, przygotujcie dzieci na 3 sesje ćwiczeń w ciągu dnia. Narysujcie na kartce duży zegar, zaznaczcie, o której godzinie zaczyna się każdy trening – niech dzieci pilnują czasu! Będą przejęte, że powierzyliście im tak ważne zadanie 😉

5. PLANSZÓWKI

Nie ma chyba domu bez choć jednej planszówki! Śmiech, zabawa, wspólnie spędzony czas, a do tego nauka rywalizacji, ale i pokory.

6. ZABAWA W POZNAWANIE PRZEDMIOTÓW

    DOMOWEGO UŻYTKU

Wykorzystajcie do tego np.: kuchnię – pokażcie dzieciom jak działa wyciskarka do soków, gdzie można przechowywać chleb, która gąbka służy do mycia naczyń, czym kroicie pizzę, a czym wyciskacie czosnek. Dzieci uwielbiają wiedzieć! Taka zabawa to wspólnie spędzone pół dnia na poszerzaniu wiedzy.

7. WSPÓLNE GOTOWANIE/PIECZENIE CIASTA

Dzieci są urodzonymi „pomagierami” 😉 Ustalcie menu na cały dzień, przygotujcie wspólnie produkty. Pozwólcie dziecku umyć warzywa, podać garnuszek. Wymieszajcie wspólnie składniki na ciasto. Niech będzie wesoło.

8. MALOWANIE

Obowiązkowa pozycja na liście pomysłów – bez dwóch zdań malowanie pobudza kreatywność i rozwija funkcje manualne u dzieci. Możecie zaproponować dzieciom malowanie kamieni, starych poszewek na poduszki, butelek po napojach.

9. BUDOWANIE ZAMKU/”BAZY” Z KARTONÓW

Został Wam karton po odkurzaczu/pieluszkach? Świetnie! Przypomnijcie sobie Wasze dzieciństwo i do dzieła! Każda mała księżniczka marzy o własnym zamku, tak jak każdy mały wojownik chce mieć swoją bazę. Zabawa na kilka dni.

10. ZABAWA W RYSUNKI I SŁÓWKA PO ANGIELSKU

Siedzenie w domu z dzieckiem, to idealny czas na sprawdzenie wiedzy z języka obcego, a także wzbogacenie go o nowe słówka! Użyjcie w tym celu kolorowych karteczek samoprzylepnych, napiszcie słówka po angielsku i przyklejcie na przedmiotach. Dziecko za każdy dobrze odczytany wyraz otrzyma złotą gwiazdkę na tablicy pochwał.

 

Życzę udanej zabawy i wspaniałego czasu razem…

AW

 
Drodzy Rodzice/Opiekunowie, naszych przedszkolaczków.
Obecny czas to okres wytężonej pracy i wysiłku, zarówno ze strony nauczycieli jak i też Państwa. Procedury i wdrażane naprędce przepisy, często zaburzają harmonijną prace przedszkola i niejednokrotnie Państwa życie zawodowe. Nie wynika to ze złej woli kogokolwiek, jest to po prostu wymóg dostosowania się do pandemicznej rzeczywistości. Nasi nauczyciele, dyrekcja szkoły wraz z pracownikami obsługi, dokładamy wszelkich starań by dzieci w jak najmniejszym stopniu odczuwały wszelkie zawirowania. Zajęcia staramy się organizować jak dotychczas, choć spięcie grafiku godzinowego przysparza wiele trudności, a ilość osób mogących sprawować opiekę nad dziećmi wręcz maleje. Część kadry została dotknięta przez wirus i musiała poddać się izolacji, a co za tym idzie również i dzieci, z którymi mieli styczność trafiły na kwarantanne. Dla tych nauczyciele przenieśli naukę do przestrzeni wirtualnej i tam ją kontynuujemy. Na stronie internetowej przedszkola pojawiły się zakładki, które będą dotyczyć grup przebywających na kwarantannie. To tam nasza kadra pedagogiczna będzie umieszczała materiały dla nich, by proces edukacyjny był procesem ciągłym. Będą się tam pojawiać nagrania, opracowane zajęcia i zadania, które z Państwa pomocą maluchy powinny wykonywać. Zachęcamy również do kontaktu poprzez dzienni elektroniczny, bądź telefoniczne z poszczególnymi wychowawcami. Wszelkie nieścisłości powinny być na bieżąco konsultowane, a ewentualne problemy rozwiązywane. Pamiętajmy, że to czas przejściowy, a jedynie stosowanie się do wytycznych jakie serwuje nam władza, skróci czas rozłąki i pozwoli wrócić do normalności.
Ze swojej strony dziękuję za zrozumienie oraz dobrą współpracę. Dzieci to nasze dobro nadrzędne, a troska o ich wychowanie oraz edukację powinna być priorytetową sprawą dla każdego z nas.
Życząc wytrwałości i pogody ducha jeszcze raz dziękuje za życzliwą współpracę.

 

Z wyrazami szacunku i życzeniami zdrowia
Adam Walczak
wicedyrektor SP nr 8

Święto Zmarłych, Dziady, Zaduszki…

 

Jeszcze po II wojnie światowej 2 listopada oficjalnie świętowano w Polsce Dzień Zaduszny, obecnie główne uroczystości kościelne odbywają się 1 listopada, w dniu Wszystkich Świętych.

Zaduszki natomiast mają znacznie starszy rodowód. Wywodzą się z pogańskich zwyczajów, z pradawnego święta zwanego dziadami.

Geneza Dnia Zadusznego

Genezą Zaduszek były dziady – uroczystości pogańskie Słowian, kultywowane w naszym kraju do X wieku. Poganie odprawiali gusła, by przywołać dusze zmarłych i zaspokoić ich potrzeby. Wierzono, że w tym dniu dusze zmarłych chodzą po świecie i mogą szkodzić człowiekowi, dlatego należało je udobruchać. Na grobach zapalano więc świece i kaganki, a nawet palono ogniska, by zziębnięte dusze mogły się ogrzać.

Zapalanie ognia na grobach ma swoją tradycję w odległych czasach. Fot. Anna Lerch-Wójcik
Zapalanie ognia na grobach ma swoją tradycję w odległych czasach.

Ogień rozniecano na polach i rozstajach dróg, by pomóc zjawom z zaświatów trafić do domów. Również w izbie zostawiano na noc płonące świece wierząc, że zmarli przychodzą do domu, żeby sprawdzić jak prowadzone jest gospodarstwo. Ogień potrzebny był zarówno umarłym, jak i żywym. Jednych, jak wierzono, oczyszczał i ogrzewał, drugich chronił przed złymi i złośliwymi istotami z tamtego świata. 

Posiłek dla zmarłych

Innym zwyczajem było zostawianie na grobach jedzenia: chleba, jajek czy suszonych grzybów, aby dusze zmarłych mogły się posilić. Jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym na Śląsku praktykowano zostawianie chleba, jajek, suszonych grzybów oraz resztek jedzenia ze specjalnie przygotowanych zaduszkowych potraw na noc na stole, oknie lub ganku. Przygotowywano najczęściej bryje, czyli gęstą zupę owocową oraz kaszę gryczaną ze skwarkami i maślanką lub zsiadłym mlekiem.

Wszystkich Świętych i  Zaduszki współcześnie

Gdy na ziemiach polskich rozpoczął się okres chrystianizacji, pogańskie zwyczaje i praktyki były ostro negowane przez nową religię i część z nich całkowicie zanikła. Jednak współczesne obchody dnia Wszystkich Świętych i  Zaduszek mają wiele pozostałości o pradawnych korzeniach.

Listopadowe święta pachną palonymi na cmentarzach świecami, zniczami i lampkami a także ustawianymi na grobach chryzantemami w doniczkach, które na Śląsku nazywane są dombkami oraz wińcami ze sztucznych lub prawdziwych kwiatów i chojo. W pobliżach cmentarzy często stoją tzw. budy, gdzie sprzedawane są maszkety, czyli słodycze oraz kołocz z serem i z makiem czy kreple, czyli pączki. Przed 1 listopada porządkuje i czyści się groby bliskich.

Dombki, czyli chryzantemy. Fot. Anna Lerch-Wójcik
Dombki, czyli chryzantemy.

Dawniej wińce własnoręcznie wykonywały kobiety. Gałązki z drzew iglastych, ułożone w kształt koła, dekorowały kwiatami wykonanymi z bibuły krepiny. Gotowe kwiaty maczały w roztopionym wosku, dzięki czemu były odporne na listopadowe opady i mróz. Zapalano także świeczki, wtykając je w ziemię na grobach.

We wschodnich rejonach Polski nadal kultywowany jest zwyczaj przynoszenia jedzenia na groby. Romowie w tym dniu spotykają się całymi rodzinami przy mogiłach swych bliskich i spożywają uroczysty posiłek: pieczone mięso, kiełbasę, chleb i ogórki, zapijając wszystko wódką. Wierzą, że w ten sposób choć raz do roku biesiadują razem z bliskimi zmarłymi.

Pamiątka Umarłych i Tołtynzontag u ewangelików

1 listopada Kościół Ewangelicko-Augsburski obchodzi Pamiątkę Umarłych i Świętych Pańskich. Wierni wspominają w tym dniu zmarłych. To dzień refleksji nad przemijaniem, śmiercią oraz zmartwychwstaniem. Jest to stosunkowo nowe święto, jego początki okresu po II wojnie światowej. 

Dawniej w tradycji ewangelickiej wspomnienie zmarłych było przypisane do Niedzieli Wieczności, nazywanej przez starszych Ślązaków tołtynzontag (niem. Totennsontag = Niedziela Wieczności). Jest to ostatnia w roku kościelnym niedziela, poprzedzająca początek Adwentu.

1 listopada wierni kościoła luterańskiego obchodzą również dzień Wszystkich Świętych Pańskich. Ewangelicy nie uznają kultu świętych, jednak przez to określenie rozumieją wszystkie osoby, które w odeszły z tego świata w wierze, stając się dla żyjących autorytetami godnymi naśladowania.

Drodzy Rodzice, pamiętajcie, że warto wpajać dzieciom te dobre tradycje. Czym skorupka za młodu…,a na każdego przyjdzie czas.

AW

SZANOWNI PAŃSTWO

 

 W dniu dzisiejszym tj. 02-10-2020, na Państwa konta e- mailowe, zostały przesłane odpłatności za pobyt dzieci w przedszkolu.

Ci z Państwa , którzy  nie podali adresu do kontaktu  są proszeni o odbiór  pasków z odpłatnością w sekretariatu szkoły  dnia 05-10-2020 od godziny 7:00-7:40.

Zachęcamy Państwa do podania swojego konta e- mailowego na platformie:

 ATMS Kids ” e-Przedszkole” co z pewnością zaoszczędzi nasz i Państwa czas, a jednocześnie  pozwoli zachować wszelkie zasady dotyczące pandemii.

Przypominam, że aby zalogować się na w/w stronę wystarczy podać pedel dziecka ,który jest  jednoczenie hasłem i loginem.

 

Nasza Szkoła wzbogaciła się o urządzenia niszczące wirusy i inne szkodliwości wirujące w powietrzu. Ozonatoro-jonizator pomaga oczyszczać powietrze w szkolnych i przedszkolnych pomieszczeniach by nasi uczniowie bezpiecznie mogli z nich korzystać. Po każdorazowym oczyszczaniu pomieszczenia są wietrzone i w sterylnym stanie oczekują na użytkowników.

Szkoła dokłada wszelkich starań aby mogące wystąpić zagrożenia zminimalizować i jak najdłużej cieszyć się pobytem uczniów i przedszkolaków w jej murach.

UWAGA RODZICE!

 

OPŁATY ZA DODATKOWE GODZINY POBYTU DZIECKA W PRZEDSZKOLU NALEŻY DOKONYWAĆ NA N/W KONTO BANKOWE: płatne do 10 każdego miesiąca

ING Gliwice 14 1050 1285 1000 0022 8916 7518

wrzesień – październik



18 wrzesień 2020 (piątek) – Ogólnopolski Dzień Przedzkolaka (20.09)
Światowy Dzień Dziecięcego Orderu Uśmiechu (21.09)

23 wrzesień 2020 (poniedziałek) – Początek astronomicznej jesieni.

29 września 2020 (wtorek) – Ogólopolski Dzień Głośnego Czytania.

1 października 2020 (czwartek) – Miedzynarodowy Dzień Muzyki

14 października 2020 (środa) – Dzień Nauczyciela

15 października 2020 (czwartek) – Światowy Dzień Mycia Rąk

Zaczęło się…

Drodzy Państwo, pierwszy dzień za nami. Dziękuję za postawę, wyrozumiałość i pomoc w organizacji pracy przedszkola. Teraz może być już tylko lepiej. Przypominamy o zakazie przynoszenia do przedszkola zbędnych przedmiotów oraz własnych przekąsek i picia, dzieci są w nie zaopatrzone. Przypominamy o dystansie społecznym choć cieszy, że odświeżają się kolejkowe znajomości i nawiązują nowe. Pozdrawiamy serdecznie i liczymy na dalsza owocna współprace.

Zespół Przedszkola

Szanowni Rodzice


Drogie Przedszkolaki!!!

Pierwszego września zaczynamy od przywitania Rodziców i wszystkich Przedszkolaków, które osobiście przez Rodziców tego dnia będą odprowadzone do przydzielonej grupy. Tego dnia, Maluchy będą miały czas na poznanie swoich rówieśników, zawarcie nowych przyjaźni, zapoznanie się z Panią Wychowawczynią oraz sprawdzenie wszelkich zabawek, zwiedzenie sal i zakątków przedszkola.
W taki oto sposób, wszyscy powoli zaczniemy oswajać się z nową sytuacją i nowym miejscem. Dla nas wszystkich najważniejsze jest dobro Waszych pociech i bardzo nam zależy, żeby pierwszy kontakt z przedszkolem, rozstanie się z Rodzicami był jak najmniejszym szokiem dla Dziecka i przeszedł bez bólu czy płaczu.
W związku z tym faktem, zwracam się do Państwa z prośbą, aby Państwo przez dwa pierwsze tygodnie września, pomimo to, iż Oddziały Przedszkolne czynne są od 7:00 do 16:00, starali się skrócić czas pobytu dziecka w przedszkolu. Dotyczy to szczególnie dzieci najmłodszych , które po raz pierwszy przekraczać będą próg przedszkola. Jest to trudny okres dla dzieci, więc o ile to możliwe na początku skróćmy czas rozłąki dla samego komfortu dziecka.
Na nieprzewidziane ewentualności należy zaopatrzyć dziecko w dodatkowe ubranka, w razie gdyby maluchowi przytrafił się jakiś niespodziewany „wypadek”, (pochlapało się zupką, wodą etc…).
W kolejnych dniach można przynieść podpisany woreczek ze strojem gimnastycznym oraz wyprawkę ustaloną z wychowawczyniami poszczególnych grup.


Pozdrawiam serdecznie
wicedyrektor szkoły
Adam Walczak
Skip to content